Op de toerustingsavond in Rijssen sprak dr. P.J. (Paul) Visser over verkiezing: niet als iets dat stilzet, maar als iets dat in beweging brengt. Hij begint bij de Dordtse Leerregels, die volgens hem antwoord geven op de arminiaanse vraag of God kiest op grond van voorzien geloof. Visser: ‘Ik moet er niet aan denken dat het zo zou zijn, want dan was ik afhankelijk van de meegaandheid van mijn hoorders.’
Een citaat van Luther onderstreept dit: twijfel aan de eigen verkiezing komt niet van God, maar ‘regelrecht uit de hel’. In het Oude Testament laat Visser zien hoe God tot Genesis 11 geen voet aan de grond krijgt, totdat Hij Abraham roept: geen vraag, maar een stem die in beweging zet. Israël wordt verkoren zonder enige verdienste – ‘Alleen voor uw vaderen heeft de HEERE liefde opgevat om hen lief te hebben’ (Deuteronomium 10:15) – en juist daarom opgeroepen te leven als verkorenen. Ook in het Nieuwe Testament kiest Christus eerst: ‘Niet u hebt Mij uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren’ (Johannes 15:16). Verkiezing eindigt dus niet in de vraag ‘ben ik wel verkoren’, maar zet aan tot vrucht dragen en steeds meer op Christus gaan lijken.
