Epafroditus was door de gemeente van Filippi naar Paulus in Rome gestuurd om hem te helpen. Tijdens deze reis werd Epafroditus ernstig ziek, zelfs bijna tot de dood toe. Paulus schrijft dat God zich ontfermde over zowel Epafroditus als over hemzelf, om hem te behoeden voor ‘droefheid op droefheid’. Dit laat zien dat Paulus, ondanks zijn sterke focus op het hemelse, ook diepe menselijke emoties en gehechtheid aan zijn medewerkers kende.

Nu Epafroditus is hersteld, besluit Paulus hem terug te sturen naar Filippi. Hij moedigt de gemeente aan om Epafroditus ‘met alle blijdschap’ te ontvangen en ‘zulke mensen in ere te houden’. Paulus wijst hiermee op het belang van waardering binnen de gemeente, vooral voor degenen die zich dienstbaar opstellen in het werk van Christus.

De Bijbelstudie eindigt met een waardevolle parallel: zoals God Jezus verhoogde na Zijn vernedering (zie Filippenzen 2:9-11), worden ook nederige en dienstbare mensen binnen de gemeente geroepen om geëerd te worden. Dit is een oproep voor ons om met vreugde en respect om te gaan met medegelovigen die zich geven voor het Koninkrijk van God.

Leander benadrukt hiermee de waarde van dienstbaarheid en de roeping om elkaar te ondersteunen en te eren in de gemeente, net zoals Paulus dat deed met Epafroditus.

Het bericht Van ziekbed tot zegen verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Vader Guijt heeft het niet zo op met al die verschillende middelen. Hij ontwikkelde in de loop der jaren een geheel eigen geneeskunde, bestaande uit twee medicijnen. Het eerste middel in vaders handboek is ‘de zee’. Heb je een diepe snee in je hand? In zee met die snee. Het tweede medicijn is handcrème. Wie last heeft van een blauwe plek, wordt onmiddellijk geadviseerd om er handcrème op te smeren. En mocht je je neus gestoten hebben? Handcrème!

Broer Guijt maakt het nóg eenvoudiger. Of ingewikkelder, net hoe je het noemen wilt. Broer is van mening dat je het ‘zelfherstellend vermogen van je lichaam’ zoveel mogelijk moet stimuleren. Oftewel: geen chemische rommel. Maar je begrijpt: Als hij dan een keer hoofdpijn heeft, dan is het oppassen geblazen. Doodse stilte vereist. ‘Ik heb hoofdpijn! Sssst!’

Trouwens, beste lezer, nu je toch stil geworden bent, kunnen we gelijk even een stapje verder gaan. Misschien lijd jij namelijk ook wel. En dan niet slechts aan een lichte hoofdpijn of een kleine snee in je vingers, nee, je lijdt aan iets veel groters. Een plotseling ontslag, een stukgeraakte relatie, een minderwaardigheidsgevoel, een hardnekkige zonde, diep verdriet vanwege je overleden ouder of kind, donkere depressiviteit, een ongeneeslijke ziekte, stille eenzaamheid, een wrede verslaving, huiselijk geweld …

Waar moet je heen? Er is geen medicijnkastje die je problemen verzacht. Er is geen mens, die jou uit je diepe put omhoog trekt. Hij of zij komt niet meer terug. De verslaving is te sterk. Aan de nachtelijke uurtjes tobben komt geen einde…

Maar stil eens! Luister eens heel goed. ‘Kom naar Mij toe!’ klinkt een liefdevolle stem. Het is de stem van Gods middel bij uitstek. Of liever: Gods Middelaar bij uitstek. Het is de stem van Jezus.

‘Kom naar Mij toe, allen, die vermoeid en belast zijn’, klinkt Zijn uitnodiging. Leg je eigen leven maar eens naast die oproep. Hoor jij bij ‘allen’? Is jouw probleem ‘een last’? Dan is deze uitnodiging van Jezus speciaal voor jou!

‘Waarom zou ik?’ denk je misschien. Wat heb ik eraan? Wat krijg ik ervoor?

Jezus ziet die vraag aankomen. Zachtmoedig en nederig klinkt Zijn antwoord: ‘Wat je ervoor krijgt? Rust!’

‘Bezwijkt dan ooit, in bitt’re smart
of bange nood, jouw vlees en hart?
Dan wil Hij zijn, voor jouw gemoed
jouw rots, jouw deel, jouw eeuwig goed!’

Het bericht Het pillenparadijs verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Elisa was ziek en stierf (2 Koningen 13:14) en Trofimus was ziek (2 Timotheüs 4:20). Nergens wordt gezegd dat zij één of andere schuld hadden. Epafrodites was doodziek, omdat hij hard voor Christus had gewerkt (Filippenzen 2:27-30). Timotheüs heeft last van zijn maag en krijgt van Paulus een medisch advies (1 Timotheüs 5:23). De doorn in het vlees van Paulus was iets wat hem zwak maakte (2 Korinthe 12:1-10), maar voor zijn nederigheid was het beter te lijden dan er bevrijd van te zijn. En dat terwijl de zieke Paulus een bode van God is (Galaten 4:12-15).

God kan en wil genezen, maar niet altijd. Ziekte is niet per se een teken van zonde of geestelijke zwakheid. God geneest niet op grond van de rechtvaardigheid van een mens, want dan zouden alle rechtvaardigen gezond moeten zijn. Jezus genas zelfs mensen die niet tot inkeer kwamen (Lukas 17:17-19).

Gewoonlijk is het Gods wil om ziekte te genezen. De meeste mensen gaan niet dood wanneer ze ziek worden. Vaak hebben ze geen dokters en medicijnen nodig. God streeft genezing na in Zijn schepping, maar soms geneest ziekte niet spontaan. Dan moeten we er mee leren leven tot Zijn eer, er mee sterven tot Zijn eer, of wonderlijk genezen worden tot Zijn eer. Onze vraag om genezing mag samengaan met: ‘Maar niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt.’ (Mattheüs 26:39).

Het bericht Waarom maakt God ** mij niet beter? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Duiden in slechte tijden verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Overwegingen rondom reanimatie verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Verwijt jij jouw zonde aan een ziekte? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Hoe lang blijven we een patiënt behandelen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Is palliatieve sedatie een goede behandelwijze? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Waarom vertelt God ons de reden van ons lijden niet? verscheen eerst op Geloofstoerusting.