Zondig niet meer!
In de eerste plaats moeten we erop letten dat Jezus Christus Zijn offer met een bepaald doel heeft volbracht. Hij wil namelijk dat wij God zullen dienen, Hem loven, eren en prijzen. Dan moeten we er natuurlijk goed op letten dat we ons niet in zonden en overtredingen storten, maar ons lichaam aan God ter beschikking stellen als een wapen van de gerechtigheid. Dat wil zeggen, dat we het ten dienste stellen van God zelf (Romeinen 6:13) en in deze wereld rechtvaardig en godvruchtig leven (Titus 2:12).

‘Want als wij willens en wetens zondigen, nadat wij de kennis van de waarheid ontvangen hebben, blijft er geen slachtoffer voor de zonden meer over, maar slechts een verschrikkelijke verwachting van oordeel en verzengend vuur, dat de tegenstanders zal verslinden’ (Hebreeën 10:26-27). In dat geval zou het beter zijn geweest als we de weg van de waarheid nooit hadden gekend (2 Petrus 2:21). Dan zullen we immers de bedroefde stem van Christus moeten aanhoren, die zegt: ‘Ik heb u nooit gekend; ga weg van Mij, u die de wetteloosheid werkt!’ (Mattheüs 7:23) Hij zal ook zeggen: ‘Ga weg van Mij, vervloekten, in het eeuwige vuur, dat voor de duivel en zijn engelen bestemd is’ (Mattheüs 25:41).

Als we toch in zonden vallen
Dat de Christus de Middelaar van het nieuwe verbond is geworden, die ons arme mensen met Zijn Vader heeft verzoend, biedt ons ook veel troost. Zoek Johannes 8:36, Romeinen 8:1 en 1 Timotheüs 2:5 maar eens op. Daarom geldt: ook als wij in zware zonden vallen, hebben we toch deze troost: ‘Wij hebben een Voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de Rechtvaardige’ (1 Johannes 2:1). ‘Want Christus is niet binnengegaan in het heiligdom dat met handen gemaakt is (…), maar in de hemel zelf, om nu voor het aangezicht van God te verschijnen voor ons’ (Hebreeën 9:24). Hij leeft altijd om voor ons te pleiten (Hebreeën 7:25; Romeinen 8:34).

Over deze Middelaar spreekt de apostel ook in Hebreeën 5:9: ‘En toen Hij volmaakt was geworden, is Hij voor allen die Hem gehoorzamen, een oorzaak van eeuwige zaligheid geworden.’ We weten zeker dat het zo is, want ‘omdat Hij blijft tot in eeuwigheid, heeft [Hij] een Priesterschap dat niet op anderen overgaat. Daarom kan Hij ook volkomen zalig maken wie door Hem tot God gaan, omdat Hij altijd leeft om voor hen te pleiten’ (Hebreeën 7:24-25). Als wij dan zo’n grote Hogepriester hebben, ga dan naar Hem toe. ‘Laten wij tot Hem naderen met een waarachtig hart, in volle zekerheid van het geloof, nu ons hart gereinigd is van een slecht geweten en ons lichaam gewassen is met rein water. Laten wij de belijdenis van de hoop onwrikbaar vasthouden, want Hij Die het beloofd heeft, is getrouw’ (Hebreeën 10:22-23). Als we dat doen, mogen wij vast en zeker weten dat Hij ons met vreugde ‘in de eeuwige tenten’ zal ontvangen (Lukas 16:9). (…)

Daarom komt het deze enige en volkomen Middelaar Jezus Christus toe dat we Hem en de Vader en de Heilige Geest loven, eren en prijzen van eeuwigheid tot in eeuwigheid. Amen.

Uit: Johannes Strackius, Kerckelycke basuyne (Amsterdam 1617), 114v-115r. – Hertaling: Kees de Wildt.

Het bericht Volkomen verzoening verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Deze toespraak, gehouden door dr. R. (Reinier) van Kooten tijdens een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Rijssen, verkent de diepe betekenis van de offerdienst en Gods verzoening. Van Kooten, die zichzelf een ‘perfectionist’ noemt, wijst zijn hoorders direct op het kernpunt: ‘Christus is niet voor de uitverkorenen gestorven, Christus is niet voor alle mensen gestorven, Christus is voor zijn Vader gestorven.’

Van Kooten legt uit dat de hogepriester het offer niet naar de mensen bracht, maar naar God – ‘om het bloed bij God te brengen om de Heere te verzoenen.’ Dit wordt concreet gemaakt met het voorbeeld van de Grote Verzoendag, waarop ‘alle ziel die zich verootmoedigt’ mocht delen in de verzoening.

Hij benadrukt dat zonde niet subjectief is: ‘Zonde is alles wat voor God objectief schuldig is.’ Ook laat hij zien dat vergeving meer vraagt dan alleen spijt: ‘Je kunt niet zomaar met ‘sorry’ wegkomen, het gaat eigenlijk om één ding: om te herstellen wat je herstellen kunt.’ Want zoals hij waarschuwt: ‘Een zonde tegen de naaste is net zo erg als een zonde tegen de Heere.’

In Christus ligt ‘alles gereed wat ik nodig heb’ voor verzoening met God én mensen.

Bekijk ook de korte video waarin Van Kooten ingaat op de vraag waarom God het offer van de rode koe instelde.

Het bericht De vervulling van ** de offers in Christus verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Tijdens een toerustingsavond van Geloofstoerusting in Rijssen sprak dr. R. (Reinier) van Kooten over het belang om in de offerdienst de voorafschaduwing van het werk van Jezus Christus in het Nieuwe Testament te ontdekken. De rijkdom van de offerdienst is te mooi om te missen.

De offerdienst is niet een menselijke poging om God gunstig te stemmen, maar een Goddelijk geïnspireerde manier om het volk van God te onderwijzen over zonde, verzoening en het heilige karakter van God. De offers waren een manier om de zonde van het volk te verzoenen en hen bewust te maken van de noodzaak van verzoening. God heeft de offerdienst tot in detail uitgedacht en gegeven. Het is een uitbeelding van Zijn gerechtigheid en barmhartigheid. In plaats van het brengen van menselijke offers, zoals bij andere volkeren, biedt God de mogelijkheid van verzoening door de dood van onschuldige dieren.

Het doel van de offerdienst is niet alleen verzoening van zonde, maar ook het leren kennen van God en het leven in gemeenschap met Hem. Na de rechtvaardiging is het leven met God in Christus Jezus het ultieme doel.

Deze lezing maakt onderdeel uit van een tweeluik. De tweede lezing vind je hier: Meer kennis van Christus

Het bericht Ontdek Christus in de offers verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Laat je met God verzoenen! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht God verzoent ons met Zichzelf verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Om zulke droevige gedachten [de aanvechting of mijn zonden de verdienste van Christus niet te boven zullen gaan] vrijmoedig te overwinnen, staan we stil bij de dingen die na de dood van Christus zijn gebeurd. Die bewijzen op een krachtige manier dat Christus de waarachtige Messias en Zaligmaker is, zoals Mozes en de profeten hebben voorzegd. Ze bewijzen ook dat Christus’ dood werkelijk het krachtige offer voor onze zonden is waardoor Hij de eeuwige verlossing voor ons heeft verworven. Ik sta daarbij stil opdat niemand ter wereld nog maar één reden zou hebben om in zijn zonden te volharden of door zijn zonden in de wanhoop terecht te komen.

Het eerst getuigenis is wat we als uit één mond van de drie evangelisten Mattheüs, Markus en Lukas horen: ‘En zie, het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeën, van boven tot beneden’ (Mattheüs 27:51; zie ook Markus 15:38; Lukas 23:45).

Over deze tempel lezen we in Gods heilig Woord dat hij uit drie delen bestond. Het eerste deel was het voorhof, waar iedereen mocht komen. Het tweede deel was het heilige, waarin de priesters dagelijks hun offers moesten brengen. Het derde deel was het heilige der heiligen. Daar mocht niemand komen dan alleen de hogepriester en dan ook nog maar één keer per jaar en niet zonder het vergieten van bloed. Dit binnenste deel, het allerheiligste, was met een voorhangsel of gordijn van het tweede deel gescheiden, zodat niemand binnen durfde te kijken, laat staan er binnengaan. Daarmee wilde de Heilige Geest duidelijk maken dat de weg naar het heiligdom nog niet was geopend.

Christus is de ware Hogepriester , die ‘niet door bloed van bokken en kalveren, maar door Zijn eigen bloed eens en voor altijd [is] binnengegaan in het heiligdom’, om er ons vrije toegang toe te geven.

Volgens het getuigenis van de evangelisten is dit voorhangsel in tweeën gescheurd, van boven tot beneden. Maar lieve mensen, wat willen ze ons daarmee nu duidelijk maken? Niets anders dan dat Christus de ware Hogepriester is, die ‘niet door bloed van bokken en kalveren, maar door Zijn eigen bloed eens en voor altijd [is] binnengegaan in het heiligdom’, om er ons vrije toegang toe te geven (Hebreeën 9:12). Daardoor was het Oude Testament vervuld, hielden de offers op en staat de poort van de hemel nu voor ons open. Hierdoor is er niets meer te vinden wat ons zou kunnen beletten om het heilige der heiligen binnen te gaan. We zijn nu immers allemaal door dit bloed van Christus, onze Hogepriester, volkomen met de Vader verzoend.

Het in tweeën gescheurde voorhangsel maakt ons ook op een krachtige manier duidelijk dat de wet nu is vervuld en weggenomen en dat geen vrees of schrik ons meer kan bevangen. Dat betekent niet dat we niet meer naar de wet hoeven te leven, maar dat ze geen macht meer heeft om ons, arme mensen, te verdoemen. Zoals de apostel Paulus zegt: ‘Dus is er nu geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn’ (Romeinen 8:1).

Daar zien we dus dat geen dood of duivel ons nog kan tegenhouden op deze gelukzalige reis. Onze vijanden zijn immers al verslonden tot overwinning. Ja, de dood zelf opent voor ons de deur naar het eeuwige zalige leven (Hosea 13:14; 1 Korinthe 15:54-55). Wie dus nog struikelt en zijn voeten niet optilt om tot Christus te gaan, zal alle oorzaak van zijn eigen verderf niet aan de Heere Christus kunnen toeschrijven, maar heeft dat volledig aan zichzelf te wijten.

Wie dus nog struikelt en zijn voeten niet optilt om tot Christus te gaan, zal alle oorzaak van zijn eigen verderf niet aan de Heere Christus kunnen toeschrijven, maar heeft dat volledig aan zichzelf te wijten.

‘Omdat wij nu, broeders, vrijmoedigheid hebben om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus,’ zo zegt de apostel Paulus, ‘laten wij tot Hem naderen met een waarachtig hart, in volle zekerheid van het geloof, nu ons hart gereinigd is van een slecht geweten’ (Hebreeën 10:19, 22). Want het voorhangsel van de tempel is in tweeën gescheurd, de waarachtige Messias is gekomen en de weg die eerst was afgesloten, is nu weer geopend.

Nu hebben dus niet alleen Aäron of Eleazar een vrije toegang, maar iedereen die God de Heere door het bloed van Jezus Christus tot een koninklijk priesterschap voor zich heeft geheiligd (1 Petrus 2:9). Dat zijn zij die zich omhoog richten, naar het heilige der heiligen waar Christus zit, aan de rechterhand van God. Want daar kunnen wij ons hart openen en voor God uitstorten (Kolossenzen 1:3), daar mogen we Hem onze nood klagen en daar kunnen we de Heere bidden om brood, troost en leven, in de zekerheid dat we dit alles van de hand van de Heere zullen ontvangen.

Zo zien we hoe helder en waar alles is wat we in de heilige Schrift lezen over Christus onze Zaligmaker, die zichzelf als Hogepriester heeft opgeofferd en het voorhangsel van de tempel in tweeën gescheurd.

Uit: Abraham Scultetus, Kerck-postille (Arnhem 1621), 180r-v.

Het bericht Vrije toegang tot de Vader verscheen eerst op Geloofstoerusting.

1. De ‘grand finale’ van Golgotha

2. Wie is de grootste crimineel?

3. Jezus krijgt de prijs waar Hij voor stierf!

Het bericht De ‘grand finale’ van Golgotha verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Beluister deze lezing ook op Spotify, Apple of Google Podcasts. 

Artikel II van de Leerregels gaat over de verzoening door Christus’ dood. Wat is de reikwijdte van deze verzoening? Dordt maakt geen keuze voor algemene of particuliere verzoening.

In zijn lezing betoogt dr. Gert van den Brink dat noch de algemene noch de particuliere verzoening enige inperking van het aanbod van genade impliceert. Veel krachtiger dan de remonstranten handhaaft Dordt het beslissende karakter om het offer van Christus gelovig aan te nemen.

Het bericht 4. De reikwijdte van de verzoening verscheen eerst op Geloofstoerusting.

‘Maar geloof je niet dat er Iemand voor jou is gekomen?’

Heb je hoop in je hart? Kijk dan eens naar al deze mensen, hebben ze hoop, waar halen we onze hoop vandaan? Het houdt een keer op, hier. Ik ken je vragen, ik snap ze. Echt. In alle godsdiensten moet je naar God toe gaan. Eindeloos jezelf opwerken en oppoetsen. Maar God kwam naar deze aarde, naar jou toe. Hij verlangt er zo naar joh, dat je bij Hem gaat horen. Hij gaat ver. Hij gaat zelfs voor je op Zijn knieën… God gaat voor je op Zijn knieën.’

Ik glimlach verwonderd en knik de jongen toe. De stoel achter de vleugel is eindelijk vrij, ik neem plaats en zet Amazing Grace in. Het meisje dat bij de jongen staat, zingt het mee. De blonde jongen kijkt zijn gesprekspartner aan en zegt: ‘Hoor je dat?’ De blonde jongen komt naar mij toelopen en legt zijn hand op de toetsen en speelt mee. Het overbekende Amazing Grace dat overvloeit in de klanken en zinnen: ‘Kom tot de Vader, kom zoals je bent.’ Ik kijk ‘m glimlachend aan en zeg: ‘Mooi, dat Jezus’ naam genoemd wordt op Utrecht Centraal.’

Hij verlangt er zo naar, dat je bij Hem gaat horen.

Terwijl ik naar de trein ren, klinkt het na in mijn hoofd: ‘God gaat voor je op Zijn knieën … Hij gaat voor mij op Zijn knieën.’

Kerst. Wij op onze knieën. Het beeld van nederigheid en aanbidding. De wijzen en de herders die neervallen voor Jezus. Knielen. Dicht bij de grond. Blijkbaar is het zo dat het zien van Christus je op de knieën brengt.

Maar daarvoor moest eerst Hij voor jou op Zijn knieën. Daarvoor moest Hij de aardse grond raken. Soms ben ik bang dat ik dat gewoon ga vinden. God die naar de aarde afdaalt. Jezus die geboren wordt. Een baby. Klein en afhankelijk. Hij liet Zich beperken tot de schouder van een moeder, de handen van een Jozef. De zorg van Maria. Om ons genade te schenken. Te midden van de kindermoord die Herodes aanrichtte. Geen plaats voor Hem. Vanaf Zijn eerste ademtocht in deze wereld was er geen plek waar Hij Zijn hoofd op kon laten rusten. Toen al uit liefde gedaan en vanaf het prilste begin volmaakt gehoorzaam aan Zijn Vader. Zijn handen zouden doorboord worden. Zijn voeten zouden het kruis richting Golgotha brengen. De lippen die de moedermelk proefden, zouden de edik drinken. Het lichaampje dat in doeken was gewikkeld, zou de striemen voelen. Nieuw leven zou gedood worden. Dood zou nieuw leven geven. Omdat wij het écht niet goed kunnen maken. Omdat Hij gekomen is om te zoeken én zalig te maken wat verloren is. Jij. Ik.

Soms ben ik bang dat ik dat gewoon ga vinden. God die naar de aarde afdaalt.

Jezus gaat op Zijn knieën. In een schrijnend donkere wereld. Hij gaat op Zijn knieën om te dienen.

Overal waar mensen over Jezus horen, ontstaat er een lied in hun hart. Het lied van aanbidding. Het lied van knielen, laag bij de grond. Het lied dat verlangt dat Jezus wordt verhoogd. Laat je kerstdagen niet voorbij gaan zonder op je knieën te gaan. Laat kerst niet voorbijgaan zonder ootmoed en aanbidding. Laat je kerst niet voorbijgaan zonder verwondering. God gaat op Zijn knieën. Hij smeekt het de wereld: ‘Laat je verzoenen.’

‘En dit alles is uit God, Die ons met Zichzelf verzoend heeft door Jezus Christus, en ons de bediening van de verzoening gegeven heeft. God was het namelijk Die in Christus de wereld met Zichzelf verzoende, en aan hen hun overtredingen niet toerekende; en Hij heeft het woord van de verzoening in ons gelegd. Wij zijn dan gezanten namens Christus, alsof God Zelf door ons smeekt. Namens Christus smeken wij, laat u met God verzoenen. Want Hem die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem.’ – 2 Korinthe 5:18-21

Kom, laten wij aanbidden Die Koning! God gaat op Zijn knieën en roept je door Zijn Woord.

Zie op Jezus en kniel. Aan Zijn voeten is de hoogste positie die jij je maar kunt bedenken. Verwonderd over Zijn genade, schoonheid en gerechtigheid. Zie op Jezus en je kúnt niets anders dan knielen.

Kniel maar neer, in, door en voor genade.

Het bericht God gaat op Zijn knieën verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Hij wist dat Hij ging sterven en toch zag Hij dat niet als het einde van alles. Als we Hem volgen tijdens Zijn lijdensweg en Zijn uiteindelijke sterven, dan blijkt er niets van wroeging, frustratie of zelfmedelijden uit Zijn woorden of daden. Hij wist dat Hij juist in deze wereld gekomen was om te sterven. Juist Zijn leven geven als losprijs voor velen was het grootste waar de Vader Hem toe had geroepen. Hij zag Zijn sterven niet als een ondergang, maar als de laatste en grootste daad van gehoorzaamheid aan de Vader.

Wat waren de laatste woorden die Jezus voor Zijn sterven heeft uitgesproken? Mattheüs en Marcus vermelden dat Jezus als laatste een luide kreet slaakte. Lukas vermeldt daarbij dat Jezus met luide stem uitriep: ‘Vader, in Uw handen beveel Ik mijn geest.’ Johannes vermeldt dat Jezus op dat moment ook heeft gezegd: ‘Het is volbracht.’ Daarna boog Hij Zijn hoofd en gaf de geest.

Uit dit alles blijkt dat Jezus tot het einde toe bij bewustzijn is gebleven en de zeggenschap over Zijn leven heeft behouden. Jezus had ook eerder tegen Zijn leerlingen gezegd: ‘Daarom heeft de Vader Mij lief, omdat Ik Mijn leven geef om het opnieuw te nemen. Niemand neemt het Mij af, maar Ik geef het uit Mijzelf; Ik heb macht het te geven, en heb macht het opnieuw te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen’ (Johannes 10:17-18). Jezus heeft dus actief Zijn leven afgelegd. Hij heeft dat Zelf gedaan. Hij heeft Zijn leven gegeven, Zijn geest in de handen van de Vader bevolen. Met het geven van Zijn leven heeft Hij het gebod van de Vader vervuld.

Er moest een offer voor de zonden worden gebracht.

De woorden die Jezus veel eerder over Zijn latere sterven heeft gesproken komen precies overeen met de wijze waarop Hij uiteindelijk inderdaad is gestorven: Hij had alles onder controle. Hij stond tegenover Pilatus die macht over Hem had, maar die macht was Pilatus van boven gegeven, dus ook van Jezus zelf, die van boven was gekomen. Hij stond tegenover haatdragende, moordlustige en wrede mensen, die Hij Zelf geschapen had. Hij stond tegenover alle demonen en legioenen van boze geesten die Hij zonder enige moeite zo vaak had uitgedreven en weggestuurd. Hij stond tegenover satan die Hij als een bliksem uit de hemel had zien vallen.

Nee, Jezus was geen slachtoffer van mensen, boze geesten of omstandigheden. Jezus was meer dan de Koning der Joden toen Hij stierf. Hij was de Koning van hemel en aarde, de Koning van alle tijden, Die was, is en komen zal. Ook aan het kruis regeerde Hij over de omstandigheden en de mensen om Hem heen. De enige reden dat Hij stierf, was dat Hij als een Koning der liefde Zijn leven vrijwillig heeft opgeofferd voor mensen die Hem haatten en afwezen. Hij stierf omdat de Vader hem de opdracht had gegeven om te sterven voor de zonden van de wereld. De Vader heeft Hem naar voren geschoven als Lam. Er moest een offer voor de zonden worden gebracht. Zonder vergelding, zonder dat de straf op de zonde wordt gedragen, is vergeving niet mogelijk. En Jezus was bereid onze schuld op Zich te nemen. Daarom stierf Jezus. Hij deed het voor u, voor jou en voor mij. Hij deed het uit Zichzelf, uit gehoorzaamheid aan het plan van de Vader.

Daarom zijn Zijn laatste woorden ook zo troostrijk: ‘Het is volbracht!’ Het is allemaal het werk van een Ander. De verlossing is helemaal buiten onszelf tot stand gekomen. Wij kunnen onszelf niet reinigen. Wij kunnen onze schuld ten opzichte van God niet zelf afbetalen. Wij kunnen onszelf niet verlossen van het kwaad dat van nature zo diep in de mens zit. Ben jij op zoek naar vergeving, naar reiniging, naar vernieuwing? Verlangt jouw hart diep van binnen naar een rein geweten? Ga jij gebukt onder de last van jouw overtredingen en zonden? Kijk dan naar wat Jezus voor je heeft gedaan aan het kruis. Hij deed het uit liefde voor jou. Vanwege alle ellende die wij mensen over onszelf hebben gehaald met onze zonden is Jezus vrijwillig tot in de dood gegaan.

Er zijn geen openstaande rekeningen meer, waar je niet aan zou kunnen voldoen.

Met Zijn dood heeft Hij alles volbracht, dat wil zeggen: Hij heeft de rekening betaald. Er stond ook voor jou een enorm bedrag open dat nog moest worden afbetaald. Wie zondigt tegen God komt daarmee bij God in het rood te staan. Want God kan niet zo maar het kwaad ongestraft laten. Maar nu heeft Jezus deze rekening helemaal voldaan. Het kleine, maar o zo veelzeggende zinnetje ‘Het is volbracht’ is in het Grieks slechts één woord: ‘tetelestai!’. En dat woord werd in die tijd ook onder rekeningen gezet die waren betaald. Het betekent dan ook gewoon: Voldaan! Er hoeft niets meer te worden betaald. Er hoeft niets meer te worden afgelost. Er zijn geen openstaande rekeningen meer, waar je niet aan zou kunnen voldoen.

Kom tot geloof in Jezus Christus! Belijd je zonden, keer je af van je zonden en neem Jezus Christus aan als Heer en Verlosser van je leven. Er is maar één weg om werkelijk vrij te worden. Ieder mens snakt diep van binnen naar bevrijding van angst en schuld. De liefde van God drijft alle angst uit. De liefde van God is geopenbaard aan het kruis. Zie hoe Jezus daar Zijn leven gaf tot in de dood, om de schuld van je zonden te dragen. Nu hoef jij niet meer zelf de eeuwige consequenties van je zonden te dragen. Iemand anders heeft dat lot ondergaan. Nu is er eeuwig leven voor iedereen die in Hem gelooft!

Ik weet niet welke andere woorden ik nog moet gebruiken om je uit te nodigen tot het heil. Die uitnodiging ligt er: Kom tot Jezus! Niemand heeft grotere liefde dan Hij. Niemand anders is zo voor je gestorven als deze Jezus. En het bewijs dat Hij werkelijk jouw en mijn zonden wegdroeg aan het kruis is Zijn opstanding uit de dood. Het bewijs dat de rekening werkelijk is afbetaald, is het feit dat het graf nu leeg is.

Groter geluk is niet mogelijk dan dat je weet dat al je zonden je zijn vergeven.

Er zijn twee mogelijkheden. Je verzwijgt je zonden en gaat niet op Zijn uitnodiging in. Dan blijf je zitten in het duister en is het niet goed met je ziel. ‘Toen ik zweeg, teerden mijn beenderen weg, onder mijn jammerklachten, de hele dag’ (Psalm 32:3). De andere mogelijkheid is dat je je zonden aan Hem bekend maakt, aan Hem belijdt en ermee voor de dag komt, zodat Hij ze kan wegwassen. Dat je komt tot bekering en geloof in Jezus, die het Lam van God is en de zonde van de wereld wegneemt, ook jouw zonden. Dan geldt ook voor jou: ‘Welzalig hij, wiens overtreding vergeven, wiens zonde bedekt is.’ Groter geluk is niet mogelijk dan dat je weet dat al je zonden je zijn vergeven. Dat geluk is mogelijk omdat Jezus met luide stem uitriep: ‘Het is volbracht!’

Het bericht De rekening is betaald verscheen eerst op Geloofstoerusting.