Die bewering is eenvoudig te weerleggen, want de enige Jezus Die ons geloof waard is, is de Jezus van de Schriften, en de Jezus van de Schriften is een opgestane Jezus. Iedereen kan christelijke dingen waarderen en zelfs christelijke dingen doen, maar om daadwerkelijk een christen te zijn, moet je geloven in de Jezus van het Nieuwe Testament – de Jezus Die leefde in de geschiedenis, de Jezus Die opstond uit de dood.

In heel het Nieuwe Testament hoor je de hartenklop van deze waarheid: de opstanding is van levensbelang. Als je haar ontkent, heeft dat rampzalige gevolgen. Paulus noemt zeven van deze gevolgen in 1 Korinthe 15:12-20.

Zonder opstanding is Jezus dood

Paulus begint zijn betoog in 1 Korinthe 15:12 door de mensen aan te spreken aan die de mogelijkheid van een lichamelijke opstanding ontkennen. Misschien geloofden zij best in de onsterfelijkheid van de ziel. Maar het lichaam? Onmogelijk!

Paulus reageert dat wie de lichamelijke opstanding ontkent, ook de opstanding ontkent van Hem Die alle opstandingen mogelijk maakt. Paulus gebruikt hier een eenvoudige logische redenatie: als er geen lichamelijke opstanding is, ‘dan is Christus ook niet opgewekt’ (vers 13). Deze wezenlijke implicatie roept allerlei andere gevolgen op. Paulus benoemt er zes.

Zonder opstanding is de prediking vergeefs

Als Jezus niet zou zijn opgewekt, zegt Paulus, is de prediking vergeefs en volkomen nutteloos. Hij heeft het hier niet over het prediken op zichzelf. Hij doelt niet op een goede of een slechte preek. Nee, hij zegt dat de inhoud van het evangelie zélf krachteloos zou zijn. Want als je de opstanding eruit haalt, hebben noch de apostelen, noch predikers in de 21e eeuw iets waardevols te zeggen.

Eerder in deze brief erkende Paulus dat het evangelie ‘voor de Joden een struikelblok en voor de Grieken een dwaasheid’ is (1 Korinthe 1:23). En toch gebruikt God die schijnbaar dwaze boodschap om Zijn volk te verlossen en nieuw leven te geven. Voor degenen die God soeverein heeft geroepen, is deze boodschap ‘kracht’ en ‘wijsheid’ (vers 24). Zonder een opstanding is deze boodschap echter een mythe, die geen enkele goddelijke kracht heeft.

Zonder opstanding is het geloof nutteloos

Als Christus niet is opgewekt, is de prediking van het evangelie vergeefs, en daarom is ons geloof nutteloos (1 Korinthe 15:4). Als het evangelie niet waar is, is ook het geloof daarin een schijnvertoning.

Kijk eens hoe Paulus eerder in dit hoofdstuk het evangelie omschreef: ‘Ik heb u ten eerste overgeleverd wat ik ook ontvangen heb, dat Christus gestorven is voor onze zonden, overeenkomstig de Schriften, en dat Hij begraven is, en dat Hij opgewekt is op de derde dag, overeenkomstig de Schriften’ (vers 3-4).

Sommige mensen zeggen: ‘Wat in onze tijd belangrijk is, is dat we geloof hebben.’ Met ‘geloof’ bedoelen ze dan een soort algemene aangenaamheid – een goed gevoel, een goede sfeer. Het probleem daarmee is dat geloof een voorwerp nodig heeft. We moeten in iets geloven.

Het bijbelse geloof wil zeggen dat je vertrouwt in een geopenbaarde waarheid. Het berust op een objectieve werkelijkheid. Zoals Luther het zei toen hij over de Bijbel schreef: ‘Het is niet het kenmerk van een christelijke geest om geen vreugde te scheppen in verzekering. (…) Met verzekering bedoel ik – opdat we elkaar goed begrijpen – een standvastig aanhangen, verzekeren, belijden, beschermen, en een onwrikbaar volharden.’ We moeten ons vertrouwen stellen op de waarheid van de gekruisigde en opgestane Jezus Christus. Geloof in Christus betekent dat we ons toewijden aan Hem als Degene Die stierf en opstond uit de dood. Alles minder dan dit is minder dan wat het Nieuwe Testament ‘christelijk geloof’ noemt.

Zonder opstanding geven we een vals getuigenis

Als er geen opstanding is, zijn de apostelen en allen die hen volgen valse getuigen: ‘Dan blijken wij ook valse getuigen van God te zijn. Wij hebben namelijk van God getuigd dat Hij Christus heeft opgewekt, terwijl Hij Die niet heeft opgewekt als inderdaad de doden niet opgewekt worden’ (1 Korinthe 15:15).

Paulus zegt eigenlijk: ‘Als er geen opstanding is, dan is Jezus niet opgestaan. Als Jezus niet is opgestaan, loog Petrus in de straten van Jeruzalem alsof het gedrukt stond. En dan gold hetzelfde voor mij in Athene, die grote pluralistische cultuur, toen ik die afgoden voor de onbekende god zag en tegen de Atheners zei: “Luister, mensen: God heeft een bewijs gegeven van wat ik jullie vertel door Jezus op te wekken uit de dood.” Zonder de opstanding hebben we allemaal God gelasterd.’ (Zie Handelingen 2:24, 17:31.)

Toen de apostelen voor het eerst over de opstanding predikten, hadden ze menselijkerwijs gesproken niet veel te winnen. Ze werden er niet populair mee. Ze verdienden er geen geld mee. Integendeel, ze werden achtervolgd, mishandeld, opgejaagd, in elkaar geslagen, gevangen gezet en uiteindelijk vermoord. Wat motiveerde hen om te volharden? Dat was hun hartgrondige geloof in deze woorden: ‘Want als wij, toen wij vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood van Zijn Zoon, hoeveel te meer zullen wij, nu wij verzoend zijn, behouden worden door Zijn leven’ (Romeinen 5:10).

Zo’n geloof hadden ze overigens niet meteen. Meteen na Golgotha waren de apostelen ervan overtuigd dat Jezus dood was. Aanvankelijk geloofden ze ook niet in Christus’ opstanding. Toen de vrouwen terugkwamen van het lege graf en zeiden: ‘Daar is Hij niet meer; Hij is opgestaan, precies zoals Hij had gezegd’ (zie Mattheüs 28:6), reageerden deze mannen ongeveer als volgt: ‘Je hebt je verstand verloren!’ (zie Lukas 24:11). Op dat moment waren ze er niet van overtuigd dat Hij leefde; ze waren ervan overtuigd dat Hij dood was. Hoe gingen ze dan ooit de straat op om het absolute tegendeel te verkondigen?

Welke betere verklaring hebben we dan deze: het graf was inderdaad leeg. Jezus Christus is opgestaan uit de dood.

Zonder opstanding zitten we gevangen in onze zonden

Paulus trekt zijn redenering nog wat verder door en laat ons zien: als er geen opstanding is, bent u nog in uw zonden (1 Korinthe 15:17). Anders gezegd, al onze slechte dingen op deze aarde – al onze zondige gedachten, al onze opstandigheid, al ons bedrog, al onze hoogmoed, al onze vergeefse streven naar eigengerechtigheid – dit alles kleeft ons nog aan en we kunnen op geen enkele manier rein worden.

Los van Christus zijn we niet zomaar misleid. Nee, dan bevinden we ons in een nog veel hachelijkere situatie: we zitten vast in onze zonden en kunnen daar niet van loskomen. Sterker nog, we begraven onszelf elke dag dieper. Paulus zegt: voor Christus was u dood ‘door de overtredingen en de zonden, waarin u voorheen gewandeld hebt’ (Efeze 2:1-2). Als er geen opstanding is, zitten we hopeloos gevangen in onze zonden en we kunnen onszelf op geen enkele manier daaruit bevrijden.

Zonder opstanding zijn de doden voor eeuwig verloren

Als er geen opstanding is, zijn we niet alleen op dit moment dood in onze zonden, maar moeten we ook zonder hoop verloren gaan (zie 1 Korinthe 15:18.) Op veel begrafenissen hoor je deze woorden van Jezus: ‘Jezus zei tegen haar: Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven, en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid’ (Johannes 11:25-26). Als er geen opstanding is, zijn deze woorden hooguit een complexe leugen.

Als er geen opstanding is, valt de gelovige bij zijn sterven niet in slaap om vervolgens zijn ogen op te slaan en de glimlach op Jezus’ gezicht te zien. (Zie Psalm 17:15, 2 Korinthe 5:8.) Zonder opstanding is de dood een keiharde bevestiging van onze verlorenheid. Zonder opstanding betekent de dood onze verdoemenis. Als je de opstanding loochent, is ons hele bestaan – verleden, heden en toekomst – helemaal niets waard.

Zonder opstanding zijn we beklagenswaardig

Tot slot: als er geen opstanding is, en als Christus Zelf niet uit de dood is opgestaan, dan ‘zijn wij de meest beklagenswaardige van alle mensen’ (1 Korinthe 15:19). Als we hebben geloofd in de toekomst terwijl er in werkelijkheid helemaal geen toekomst ís, hebben we onze dagen in nutteloosheid doorgebracht. Als er geen hoop is voor de toekomst, is het heden onbelangrijk, het verleden dood en voorbij en de dag van morgen onbetekenend. Uiteindelijk gaan we dan nergens heen. Dat is de vergetelheid. Dan houden we op te bestaan. Als je dood bent, ben je weg, dus alle ‘hoop’ die we in dit leven hebben, is slechts bedacht om ons te troosten totdat we in het niets verdwijnen.

Reden tot vreugde

Deze zeven consequenties zouden je moeten verontrusten. Volslagen hopeloosheid is een grote verschrikking! Maar lees dan ook 1 Korinthe 15:20, de tekst die een eenvoudige maar o zo wonderlijke en grootse waarheid uitbazuint: Jezus Christus leeft!

Als je de opstanding belijdt, worden deze zeven onheilspellende consequenties onmiddellijk tenietgedaan. Dan is er weer hoop. Als Christus is opgestaan, dan zul jij, gelovige, op een dag opstaan met Hem. Dat verbazingwekkende feit vult je hele leven – verleden, heden en toekomst – met een doel. Als Christus is opgestaan – en God zij geprezen, dat is Hij! – dan heb je een onwankelbare hoop op Hem. Zijn opstanding is de vaste grond voor de eeuwige vreugde.

Dit artikel is ontleend aan de preek ‘If Christ Has Not Been Raised, Then What?’ door Alistair Begg.

Het bericht 7 consequenties van het ontkennen van de opstanding verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Volgens de Schrift gaat de ziel van een gelovige wanneer hij of zij sterft naar de hemel om in de tegenwoordigheid van de Heere te zijn. Maar dit is slechts een tussenfase. En een tussenfase is precies wat het is – een tussenfase, of ‘tussentijds’. Het is niet de uiteindelijke staat of de uiteindelijke toekomst van gelovigen. De uiteindelijke toekomst van de gelovige is de opstanding van het lichaam en de wederkomst van Jezus Christus (1 Korinthe 15).

Op die heerlijke dag zullen de ziel en het opgestane, vernieuwde lichaam van de gelovige weer één zijn zoals God ze oorspronkelijk heeft geschapen. Onze lichamen en zielen zullen niet alleen bevrijd zijn van de overblijfselen van de zonde, ook de hemelen en aarde zullen worden vernieuwd en bevrijd van de vloek van de zonde (Romeinen 8:18-25). Deze nieuwe aarde waarop gerechtigheid zal wonen zal ons thuis zijn.

Deze gezegende hoop is vanwege modern christelijke eschatologie verduisterd doordat ze nogal een platonisch beeld schetsen over het hiernamaals waarin de zielen van gelovigen leven in een eeuwige staat van gelukzaligheid, zwevend tussen de wolken en spelend op harpen. Deze verschuiving heeft plaatsgevonden omdat de leer van de opstanding van het lichaam – wat centraal staat in de verkondiging van het evangelie door Paulus – en de bijbehorende leer van de nieuwe hemelen en aarde niet die aandacht in onze preken hebben gekregen zoals ze dat wel kregen in de prediking van de apostelen.

Zoals Paulus zo treffend uitlegt in Romeinen 8: ons vurig verlangen naar de verlossing van onze lichamen is nauw verbonden met onze hoop op de verlossing van de hele schepping met al haar verwoestingen door de zonde. De leer van de nieuwe hemelen en aarde is daarom geen bijzaak in het christelijke geloof. Het is een sleutelelement in het verlossende werk van God. Het definieert de eeuwige staat waarin we voor altijd zullen leven met Christus.

De leer van de eindtijd is vaak omgeven met verwarring en onenigheid. Maar dit moet er niet voor zorgen dat gelovigen hun handen wanhopig in de lucht gooien. Het is de hoop van de redactie van Tabletalk magazine dat deze kwestie ertoe bijdraagt dat de bijbelse hoop weer wordt opgerakeld in de harten en hoofden van Gods mensen die coram Deo – voor Gods aangezicht – leven.

Het bericht Paradijs hersteld! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Hoe verandert de opstanding van Christus mijn leven? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik werd in Frankfurt buitengewoon vriendelijk ontvangen en in mijn beste school-Duits deed ik het interview. “Jazeker,” zei Lapide, “de verhalen over de opstanding kloppen. Uw Jezus is uit de dood opgestaan.”

Hij zei dus ‘uw Jezus’. Zelf geloofde hij namelijk niet dat Jezus de beloofde Messias was. Maar dat deze Jezus wel degelijk opgestaan was, daaraan twijfelde hij niet. Zijn belangrijkste argument? Het feit dat bange mannen die vreesden op een dag óók gekruisigd te worden, toch met alle vrijmoedigheid en zonder enige vrees de opgestane Heere verkondigden. “Er is iets gebeurd in hun leven wat ons verstand verre te boven gaat; ze hebben de opgestane Jezus ontmoet.”

Andries Knevel was april 2019 te gast in De Wegwijzer in Almere om een thema-avond te verzorgen over het onderwerp ‘Opstanding van Christus: fake news of écht gebeurd?’

Het bericht Opstanding van Christus: ** fake news of écht gebeurd? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Hoe kun je geloven in een God die zoveel zinloos kwaad en lijden zou toestaan?

Op welke basis denk je dat Jezus uit de dood opstond – naast blind geloof, natuurlijk?

Geen enkele religie heeft de volledige waarheid, de jouwe ook niet.

Of ze nu geformuleerd zijn als vragen of als beweringen, we zijn deze bezwaren allemaal wel eens tegengekomen. Misschien heb je er zelf ook wel een paar geuit. Voor sommigen zijn het natuurlijk slechts rookgordijnen. Voor vele anderen zijn het oprechte uitingen van verwarring, frustratie, onzekerheid en ongeloof. Als christenen proberen we ongelovigen te laten ‘twijfelen aan hun twijfels’ zoals Tim Keller het noemt, maar we moeten dat doen met geduld en liefde (2 Tim. 2: 24-26). Onze vrienden, en hun bezwaren, verdienen het om met eerlijkheid en respect behandeld te worden.

In de geest van de oude ‘Kies je eigen avontuur’ verhalen gebruikt James Anderson een creatieve aanpak in zijn nieuwe boek  Wat is uw wereldbeeld? Een interactieve benadering van de grote vragen van het leven (Crossway). In het boek leidt hij de lezer op een ‘interactieve ontdekkingsreis’ met de bedoeling om ons te helpen om onze wereldbeelden te identificeren, te begrijpen en te evalueren. In iets meer dan 100 pagina’s kan ‘Wat is uw wereldbeeld?’ zorgen voor een sympathieke, niet bedreigende start voor het gesprek met een sceptische vriend of familielid.

In het licht van zijn nieuwe boek heb ik vier populaire bezwaren voorgelegd aan Anderson, professor in theologie en filosofie aan de Reformed Theological Seminary in Charlotte.

*** *** *** *** ***

Hoe kun je zeggen dat jouw perspectief op de waarheid meer geldig is dan dat van iemand anders? Waarheid is persoonlijk en sociaal geconstrueerd en het is intolerant om jouw exclusieve visie aan mij op te leggen.

Het is zeker waar dat iedereen zijn eigen visie heeft op de waarheid, maar dat betekent niet dat alle visies even geldig of waardevol zijn. De visie van een neurochirurg op de grijze stof in de hersenen is anders dan de mijne, maar wie zou je liever een operatie aan je hoofd willen laten uitvoeren? Als iedereens visie of perspectief even geldig als dat van anderen heeft het geen zin om te spreken over ‘experts’ of ‘specialisten’ in verschillende vakgebieden.

Als christen probeer ik niet mijn visie aan andere mensen op te leggen, maar ik probeer de redenen uit te leggen wáárom ik die visie heb.

De bewering dat ‘waarheid een persoonlijke en sociale constructie is’ spreekt zichzelf tegen omdat deze bewering dan zelf ook slechts een persoonlijke en sociale constructie is – waardoor het dus niet universeel waar hoeft te zijn. Het is ook een ‘exclusieve visie’ omdat het andere visies uitsluit.

Als christen probeer ik niet mijn visie aan andere mensen op te leggen, maar ik probeer de redenen uit te leggen wáárom ik die visie heb, redenen die zij hopelijk ook overtuigend vinden. Het kennen van de waarheid is belangrijk voor ons allemaal, op alle terreinen van het leven. Het zou heel egoïstisch zijn als we onze redenen voor onszelf houden, als die anderen kunnen helpen in hun zoektocht naar de waarheid.

In zijn toneelstuk (waarvoor hij de Pulitzer-prijs won), slaat J. B. Archibald MacLeish de spijker op z’n kop als zijn karakter Nickles verklaart: ‘Als God God is, is hij niet goed. Als God goed is, is hij geen God’. Hoe kun je geloven in een God die zoveel zinloos kwaad en lijden in de wereld zou toestaan?

Nickles zegt het precies achterstevoren. Van nature is God goed. Als God niet goed is, is hij niet echt God. Of preciezer gezegd: als er geen goede God is, is er helemaal geen God. Ik ben het er mee eens dat er gruwelijk kwaad en lijden is in de wereld, en dat kan ons geloof in God tot het uiterste beproeven, maar als Christen verwerp ik de veronderstelling dat dit lijden zinloos is. Het kan voor ons zinloos lijken, maar wij hebben niet Gods alomvattende kijk op gebeurtenissen. Als er een algoede, alwetende en almachtige God is dan moet Hij goede redenen hebben om het kwaad en lijden toe te staan – of wij die redenen nou zelf kunnen onderscheiden of niet. De Bijbel geeft ons enig inzicht in Gods redenen voor het toestaan van kwaad en lijden, ook al beantwoordt die niet al onze vragen.

Uiteindelijk versterkt de realiteit van het kwaad en het lijden mijn geloof in God juist, want als er geen God zou zijn dan zou er geen uiteindelijke basis zijn voor het onderscheid tussen goed en kwaad. Hoe kan iets letterlijk kwaad zijn in een goddeloos, doelloos en uiteindelijk zinloos universum? Als mensen slechts één van de vele toevallige producten zijn van hersenloze natuurlijke processen, waarom zouden onze ervaringen dan enig speciaal belang hebben? Het universum weet nergens van en trekt zich nergens iets van aan – maar God wel!

Op welke basis denkt u dat Jezus echt, lichamelijk, uit de dood opstond (naast blind geloof natuurlijk)?

Ik geloof dat Jezus uit de doden is opgestaan, maar dat is geen blind geloof, omdat er goede redenen voor zijn. Ik geloof dat Jezus uit de doden is opgestaan, als eerste door de ooggetuigenverslagen van mensen die Hem kenden en beweerden met Hem gepraat en gegeten te hebben, dagen nadat hij publiekelijk gedood was – een getuigenis dat is opgeschreven en door de eeuwen heen getrouw bewaard is gebleven in de boeken en brieven van het Nieuwe Testament. Deze ooggetuigenverslagen hebben, in C.S. Lewis’ woorden, ‘de klank van de waarheid’. Ze komen uit verschillende, onafhankelijke bronnen en ze zijn te vroeg en onopgesmukt voor legendes die tientallen jaren na Jezus’ leven ontwikkeld zouden zijn.
God heeft zeker de macht om Jezus op te laten staan uit de dood. En de opstanding was niet een willekeurige, bizarre gebeurtenis; het past perfect in de verhaallijn die al duizenden jaren vóór Jezus’ geboorte is begonnen. Als ik rekening houd met de bredere historische context vind ik de alternatieve verklaringen (de getuigen hebben gelogen, hallucineerden of hebben zich gewoon vergist) veel minder geloofwaardig dan het idee dat Jezus werkelijk uit de dood is opgestaan, zoals Hij ook zelf heeft voorspeld.

Het is bekrompen en intolerant om te beweren dat Jezus de enige weg naar God is. Geen enkele religie heeft de volledige waarheid, dus ook die van jou niet.

Als het bekrompen en intolerant is om te beweren dat Jezus de enige weg naar God is, dan moet Jezus zelf bekrompen en intolerant geweest zijn, want dit is precies wat Hij over zichzelf beweerde (kijk bijvoorbeeld maar naar Mattheus 11:27 en Johannes 14:6). Jezus beweerde ook dat Hij de Zoon van God uit de hemel is en dat alleen zij die in Hem geloven het eeuwige leven zullen hebben. Maar als we de vier evangeliën lezen, komen we geen bekrompen, onverdraagzame en arrogante man tegen. In plaats daarvan zien we een ruimhartige, onzelfzuchtige en bescheiden man, vol genade en mededogen naar anderen.

Als het bekrompen en intolerant is om te beweren dat Jezus de enige weg naar God is, dan moet Jezus zelf bekrompen en intolerant geweest zijn, want dit is precies wat Hij over zichzelf beweerde.

Als je zegt: ‘Geen enkele religie heeft de volledige waarheid’, wil ik je vragen: ‘Hoe weet je dat? Hoe zou je dat kunnen weten? Heb je je grondig in iedere wereldreligie verdiept? En zou je zelf geen toegang moeten hebben tot de volledige waarheid om te kunnen oordelen dat geen enkele religie de volledige waarheid heeft?’

De relevante vraag is hier niet of er een religie is die de volledige waarheid heeft, maar of de centrale en kenmerkende claims van een bepaalde religie daadwerkelijk waar zijn.

Christenen beweren niet dat ze de hele waarheid bezitten. Alleen God kan dat zeggen! Maar we geloven dat God de belangrijkste waarheden door Jezus heeft geopenbaard en dat Jezus meer geloofwaardigheid heeft dan ieder ander als Hij zegt dat Hij de enige weg naar God kent – en zelf is.

Is er iemand in de geschiedenis die geloofwaardiger kan beweren dat hij God kent? Is er iemand die meer inzicht toonde in het menselijke hart en onze diepste geestelijke behoeften? Geloof mij niet op mijn woord! Bestudeer de evangeliën zelf en trek je eigen conclusies!

Het bericht Ik wijs het christendom af, ** omdat … verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Geen angst, want Jezus leeft! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht De historische opstanding van Jezus verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht De realiteit van de opstanding verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Levendig veelkleurig Rotterdam glijdt voorbij. De tram maakt weer een stop en er komt een moeder binnen. Ze ziet er wat verhit uit en bestuurt een grote kinderwagen. Naast haar lopen ook nog 2 kleine ieniemienie mensjes. Het jongetje en het meisje stuiven de tram in en lopen direct naar de voorkant van het gevaarte. De moeder krijgt het aanzienlijk nog meer benauwd, want ze kan ze niet achterna met haar grote kinderwagen en baby. Schreeuwend door de tram, probeert ze haar kinderen te vermanen. Maar die trekken zich er niet veel van aan en kiezen zelf een plaatsje uit. De moeder houdt ze zenuwachtig in het oog, en corrigeert ze meerdere malen.

Plotseling hoor ik een paar banken achter me: ‘Zo blij, zo blij, want Jezus is er bij, zo blij, zo blij want Jezus wooohoont in mij!’ Een gevoel van verwondering overstroomt me in combinatie met een flashback naar de tijd dat ik de liedjes van Elly en Rikkert grijsdraaide en springend op de bank mee zong. Ik krijg een nog grotere glimlach op mijn gezicht en de moeder ziet het. ‘Nou mevrouw, uw kinderen kunnen ieder geval wel heel mooi zingen!’ de moeder glimlacht en zegt: ‘ehh, ja dát leren ze op school!’ Opnieuw vullen de 2 zingende kinderstemmetjes de tram.

Even later komen de twee deugnieten tóch maar terug naar hun moeder en nemen ze plaats op de stoelen naast en tegenover mij. Met een grote grijns maak ik ze duidelijk dat ze erg mooi kunnen zingen. Twee paar ogen kijkt me stralend aan. Ik kan het niet laten om in te zetten: ‘Zo, blij. Zo, blij! Want Jezus woohoont in mij.’ Ze beginnen te lachen en zingen mee: ‘Zo, blij, zo, blij! Want Jezus woohoont in mij!’ Ik zie de vraag in hun ogen: ‘Hoe kent dat vreemde meisje dit liedje nou?!’ Vol verwachting vraag ik aan het 4/5-jarige jongetje of ze nog meer liedjes hebben geleerd op school. ‘Jahaaaa’ knikt het jongetje.  Spontaan zet hij het in: ‘weeeeeeeeeeeetje wel dat Jezus leeft, Jezus leeeeft…’ Zijn zusje en ik zingen mee: ‘Hij is op-geeee-staaaaaan, ze hadden Hem gekruisigd en in een graf gedaaaaaaan, maar na drie donkeeeruh dagen is Hij weer op geeestaaaahaaan!’

De tramconducteur onderbreekt ons en vraagt naar m’n OV-kaart. ‘Gezellig in de tram hé, mevrouwtie!’ Ik beaam het helemaal en baal als ik zie dat de tram bijna op plaats van bestemming is.

Dan hoor ik het jongetje naast me het opnieuw zingen: ‘weeeeeeeeeeeetje wel dat Jezus leeft, Jezus leeeeeeeft?!’ Omstanders in de tram bekijken het schouwspel met een glimlach. Nog 1 keer zingen we de allerbelangrijkste vraag, die ik nauwelijks aan mensen durf te stellen. Maar nu krijgen wij, 2 kleine kinderen en ik de kans: ‘Weeeeeeeetje wel dat Jezus leeft, Jezus leeft, Jezus leeft?!’ En dat? Dát is Pasen. Elke dag.

Pasen ligt straks weer achter ons.  De daar-juicht-een-tonen zweven wat weg. Vergeet het niet en zing het je hele leven door, kinderlijk verlangend en vragend aan de mensen om je heen. Wéét dat Jezus leeft.

Want heel de wereld moet het horen en weten dat Jezus leeft, voordat ze Hem in lévende lijve zullen zien, en diep zullen weten dat Hij leeft.

Lééf dat Jezus leeft!

Het bericht Paasfeest op de tram in Rotterdam verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht ‘Geloof je echt dat God bestaat?’ verscheen eerst op Geloofstoerusting.