In deze indringende lezing staat ds. M.M. (Ruud) van Campen stil bij een persoonlijke vraag: ‘Heb jij de Heilige Geest ontvangen?’ – het is het thema van de jongerenavond in Barendrecht. Hij roept op om niet vrijblijvend naar Pinksteren toe te leven, maar je af te vragen wat de Heilige Geest concreet in je leven doet en heeft gedaan: ‘Want wie de Geest van Christus niet heeft, die hoort Hem niet toe.’

Aan de hand van negen kenmerken – de ‘negen G’s’ – beschrijft dominee Van Campen het werk van de Geest. Het begint bij geloofszekerheid (‘Als je bij het kruis komt en je kijkt, dan valt er een pak van je hart’), en wordt vervolgd door gehoorzaamheid, grootmaken van God, gebed, gelijkvormigheid aan Jezus, geraakt worden (‘ze werden diep in het hart geraakt’), getuigen, geestesgaven en geestelijke strijd.

Hij laat zien hoe de Geest zacht maakt, richting geeft, vreugde schenkt en kracht biedt in moeilijke tijden. De kern van zijn boodschap is glashelder: ‘Heere, maak mij een beeld van U.’ De Heilige Geest wil in ons wonen, werken én ons gebruiken.

Het bericht Heb jij de Heilige Geest ontvangen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wat moeten we hiervan nu onthouden? Dat ook wij de Heere eerst en vooral mogen danken, eren, loven en prijzen voor Zijn geweldige geschenk, de Heilige Geest. De vrucht van de uitstorting van de Geest is immer niet alleen voor de heilige apostelen bestemd, maar via hen ook voor ons en voor alle volken. Op die manier heeft de genade in deze tijd ook ons immers bereikt.

De Heilige Geest – Gods grote geschenk

Voorheen verkeerden we in duisternis, waren we zonder Christus, hadden we geen hoop en waren we zonder God in de wereld (Efeze 2:12). Nu heeft de Geest ons gebracht tot de ware kennis van de levende God en van onze Zaligmaker Jezus Christus. De Geest heeft er ook voor gezorgd dat Gods Woord op een rijke manier in onze moedertaal wordt verkondigd en dat we dat Woord dagelijks kunnen lezen in een taal die ons helemaal vertrouwd is. Een grotere weldaad en zegen zouden we van de Heere niet kunnen vragen. Laten we er dan voor waken dat Hij vanwege onze ondankbaarheid deze gave niet van ons wegneemt, waardoor we misschien te maken zouden krijgen met een taal die we niet meer verstaan. (…)

De Heere heeft ook ons en onze kinderen tot het evangelie geroepen en de Heilige Geest beloofd (Handelingen 2:39). Die belofte vervult Hij nog dagelijks aan ons. Niet meer zo spectaculair en overvloedig als toen, maar dat is ook niet nodig. Dit ongelooflijk kostbare en heerlijke geschenk heeft Hem veel meer gekost dan de hele wereld en alle schepselen bij elkaar. Daarom moeten we de Heere ook altijd loven en danken.

De inhoud van dit geschenk

Toen wij dood waren in de zonde (Efeze 2:5), heeft deze Geest ons immers levend gemaakt. Hij heeft ons wedergeboren tot een nieuw leven en zonder deze wedergeboorte hadden wij niet in het koninkrijk der hemelen kunnen komen (Johannes 3:5).

Hij verlicht ons blinde verstand.
Hij verandert onze verkeerde wil.
Hij doodt onze zondige begeerten.
Hij vertroost ons in aanvechting.
Hij verheugt ons in verdriet.
Hij geeft ons kracht in alle gevaar.
Hij verzekert ons van onze zaligheid.

Hij schenkt ons ook de genade dat we de taal van de kinderen van God – de tale Kanaäns – kunnen spreken. Dat wil zeggen: Hij maak onze tong los, zodat we in vuur en vlam staan om de Heere te aanbidden, te danken, te roemen en te prijzen.

De Heilige Geest leert ons de tale Kanaäns spreken.

Laten wij dan, die deze Geest hebben ontvangen, ons over dit geschenk altijd verheugen, er de Heere alle dagen van ons leven voor danken en blijven beseffen hoe groot de waarde van dit geschenk is.

Laat de Geest je regeren

Laten we de Heilige Geest, door wie we verzegeld zijn tot de dag van onze verlossing, niet bedroeven en niet uitblussen (Efeze 4:30; 1 Thessalonicenzen 5:19), maar Hem het in ons hart altijd voor het zeggen laten hebben.

Laat deze Geest ons leiden op een geëffend pad (Psalm 143:10). Laten we ons lichaam, dat een tempel is van de Heilige Geest, in zuiverheid en met zelfbeheersing bezitten, en erop toezien dat we het nooit ontheiligen of te gronde richten (1 Korinthe 3:16-17; 2 Korinthe 6:16).

Laten we de Heere altijd loven en prijzen. Misschien is dat niet in allerlei verschillende talen, maar dan toch zeker wel in onze moedertaal. Dat is immers de belangrijkste reden waarom God ons een tong heeft gegeven!

De vrucht van de Geest

Vandaag vieren we het christelijke pinksterfeest. Dat roept ons ertoe op de eerstelingen van de vruchten van de Heilige Geest als offer de Heere aan te bieden. Dan bedoel ik: liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22). Zo zullen we het Pinksterfeest echt vieren, op een manier die de Heere aangenaam is. Dan zullen we hoe langer hoe meer vervuld raken met de gaven van de Heilige Geest: met alle geestelijke wijsheid, vertroosting, godsvrucht en vreugde. Totdat we uiteindelijk in de hemel op een volmaakte manier met alle geestelijke en hemelse gaven gekroond en overladen zullen worden.

De Vader der lichten, die elke goede gave en elk volmaakt geschenk van boven op ons laat neerdalen (Jakobus 1:17), geve ons dat allen, door Zijn lieve Zoon, onze Heere en Zaligmaker Jezus Christus, in de kracht van de Heilige Geest. Hem, de enige eeuwige en waarachtige God, Vader, Zoon en Heilige Geest, zij altijd lof en aanbidding, van eeuwigheid tot eeuwigheid. Amen.

Uit: Justus Bulaeus, Huys-Postille (Amsterdam 1618), 477-478 – hertaling Kees de Wildt.

Het bericht De Heilige Geest en de tale Kanaäns verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De Heilige Geest is Gods beste gave voor slechte mensen. Vraag er dus maar veel om? Nou, nee … wie de Vader bidt om de Heilige Geest, zal deze zeker ontvangen. Door Hem leren we onszelf en de Heere Jezus kennen. In deze twee samengevoegde lezingen hoor je dat God een en al oor is voor jou. De Vader geeft en bidders ontvangen, want de Geest doet het!

Het bericht De Geest doet het! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Sta jij in brand voor de Heere Jezus Christus? In vuur en vlam voor het evangelie? Of is jouw uitslaande brand inmiddels een waakvlammetje geworden? Tijdens de jongerenavond in Genemuiden stonden deze vragen centraal. Welk vuur van de Heilige Geest werd zichtbaar bij de discipelen in Handelingen 2 en wat is het heerlijk zijn als datzelfde vuur ook de kerk van vandaag de dag bezielt!

Het bericht Sta je in brand? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wat moet nu onze grootste zorg zijn? Dat we weten wat we moeten doen om deze verheven Gast, deze trouwe Leraar en dierbare Trooster, in ons hart te kunnen ontvangen. Het beste wat ik je dan kan aanraden, is dat we kijken naar wat anderen hebben gedaan die ook de Heilige Geest wilden ontvangen. Dan moeten we vooral letten op het voorbeeld dat de heilige apostelen ons hebben gegeven. Wat hebben zij dan gedaan? Dat kunnen we leren uit wat de evangelist ons vertelt:

• Ze hebben gedaan wat Christus hun had bevolen.
• Ze waren eensgezind bij elkaar.
• Ze hebben ook voortdurend gebeden.

Doen wat Christus je beveelt

Toen de tijd was gekomen dat de Heere Jezus afscheid ging nemen van zijn discipelen en naar de hemel zou gaan, gaf Hij hun het bevel dat ze niet uit Jeruzalem weg mochten gaan, maar de Heilige Geest moesten verwachten: ‘Blijft u in de stad Jeruzalem, totdat u met kracht uit de hoogte bekleed zult worden’ (Lukas 24:49). Aan dit bevel van de Heere zijn de apostelen gehoorzaam geweest.

Christus heeft ons niet opgedrage om op bedevaart te gaan naar Jeruzalem, naar Rome of ergens anders heen. Nee, in Zijn afscheidspreek heeft Hij ons bevolen dat wij in Zijn naam moeten geloven: ‘U gelooft in God, geloof ook in Mij’ (Johannes 14:1). Dit is het belangrijkste bevel uit het hele evangelie! We moeten dit bevel dus gehoorzamen door alleen Christus te erkennen als onze Verlosser en Zaligmaker en onze zaligheid in geen andere naam te zoeken dan alleen in die van Hem (Handelingen 4:12).

Toen Hij naar Zijn hemelse Vader zou gaan, heeft Hij ons bovendien bevolen dat we onze naasten moeten liefhebben, toen Hij zei: ‘Dit gebied ik u: dat u elkaar liefhebt’ (Johannes 15:17). Ook dit gebod moeten wij gehoorzamen.

Verder heeft Hij ons voor Zijn lijden en sterven de opdracht gegeven Zijn heilig avondmaal te houden, ter herinnering aan Zijn onuitsprekelijke liefde voor ons. Die liefde heeft Hij ons laten zien door Zijn heilige lichaam voor ons aan het kruis in de dood te geven en ook Zijn bloed te vergieten tot vergeving van onze zonden. Hij heeft gesproken: ‘Doe dat tot Mijn gedachtenis’ (1 Korinthe 11:24). Oefen je daarin en gebruik het avondmaal. Zo bewijs je de Heere de dankbaarheid die je Hem verschuldigd bent. Daaruit put je voor jezelf ook een bijzondere troost. Op die manier zal de Heilige Geest een zalig Pinksteren met je vieren.

Eensgezind zijn

Wat hebben de apostelen nog meer gedaan? Dat vertelt Lukas ons: ze waren eensgezind samen (Handelingen 1:14). David zegt:

Zie, hoe goed en hoe lieflijk is het
dat broeders ook eensgezind samenwonen.
Want daar gebiedt de HEERE de zegen
en het leven tot in eeuwigheid. (Psalm 133:1, 3)

Daar moeten niet alleen echtparen goed op letten, het geldt evengoed voor de mensen die ons regeren. Want waar vrede heerst en eenheid is, daar wil de Heilige Geest Zijn zegen geven en met Zijn goede raad verschijnen. Ja, daar wil Hij wonen en daarom wordt Hij ook een Geest van vrede genoemd (Galaten 5:22). Niets kan deze pinkstervreugde meer tegenhouden en verstoren dan juist onvrede en onenigheid, als we tegengestelde keuzes maken. Kortom, als je wilt dat de Geest van vrede in ons huis en hart Zijn intrek neemt, moet eerst alle onvrede eruit vertrekken.

Aanhouden in het gebed

De apostelen doen nog iets wat aanbevelenswaardig is, namelijk dat ze ‘eensgezind volharden in het bidden en smeken’ (Handelingen 1:14) [om de Geest]. Zo hoort het ook. Dat zien we heel duidelijk als Simon de tovenaar denkt dat hij de gave van de Heilige Geest voor geld kan kopen. Petrus zegt dan dat je Gods gave niet kunt krijgen door ervoor te betalen (Handelingen 8:20). Als je er geld voor nodig had, zou het er voor de armen wel heel slecht uitzien! Het kostbare geschenk van de Geest ontvangen we echter op het gebed, want de Heere heeft Hem beloofd aan allen die erom vragen.

Christus heeft ervoor gezorgd dat niemand hoeft te denken: de Heilige Geest is veel te hoog verheven om bij mij te komen wonen. Hij zegt immers: ‘Bid, en u zal gegeven worden’. Want: ‘Als u die slecht bent, uw kinderen dus goede gaven weet te geven, hoeveel te meer zal de hemelse Vader de Heilige Geest geven aan hen die tot Hem bidden?’ (Lukas 11:9, 13). Op dezelfde manier hebben ook koning David en de apostelen de Geest ontvangen.

Roep dan, nu je dit leest, met koning David vanuit de grond van je hart en zeg: ‘Schep mij een rein hart, o God, en geef in mijn binnenste een standvastige Geest’ (Psalm 51:12, Duitse vertaling). Zeg ook:

Leer mij Uw welbehagen te doen,
want U bent mijn God.
Laat Uw goede Geest mij leiden
in een geëffend land. (Psalm 143:10)

Als je zo handelt, zul je de Heilige Geest ontvangen: Hij zal Zijn intrek bij je nemen en in je wonen (Johannes 14:23).

Besluit

Ik ga deze preek afronden. (…) De Heilige Geest is een liefelijke Trooster. Daarom wordt Hij vergeleken met een koele, zachte wind. Als iemand deze hemelse Leraar en Trooster wil ontvangen, moet hij doen wat Christus heeft bevolen, zoals ook Zijn discipelen hebben gedaan: eensgezind met je naasten leven, en dag en nacht volharden in bidden en smeken.

Over dit laatste punt moeten we niet alleen nadenken, maar we moeten het ook navolgen. Lieve christen, als je dit doet, is het zeker dat deze verheven Gast Zijn intrek bij je zal nemen. Dan zullen we deze kostbare schat in onze aarden kruik met ons meedragen, ja, dan heb je de hemel in je hart. Als je dan iets niet begrijpt, zal Hij het je uitleggen. Als je dan niet kunt bidden, zal Hij je helpen. Als je dan bang of verdrietig bent, zal Hij je verkwikken en laven.

Als je ten slotte uit dit tranendal (HC antw. 26) naar huis gaat, zal Hij je een olijfblad van evangelietroost brengen [als de duif bij Noach], zoals Hij je ook in dit leven al een voorsmaak van het eeuwige leven geeft. Zoals het volk Israël in de woestijn ’s nachts door een vuurkolom werd geleid, zo zal Hij ook jou door het duister van de dood heen met Zijn licht voorgaan, tot in het heldere en lieflijke licht van het eeuwige leven. Daar zal Hij opnieuw Zijn adem over je laten gaan en je aanblazen. Dan zal Hij het ene Pinksterfeest na het andere met je vieren, voor eeuwig.

Help ons Heere, laat het ons lukken, want dan zullen wij Uw grote daden met vurige tongen loven, tot in eeuwigheid. Amen.

Bron: Abraham Scultetus, Außlegung der Sontäglichen Evangelischen Texten (Heidelberg 1611), II, 201-204; vertaling: Kees de Wildt.

Meer lezen over het bevel tot geloven? Lees dan: Ben ik welkom bij God? van Iain H. Murray

Het bericht Hoe ontvang ik ** de Geest in mijn hart? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Toen belden ze een jongeman uit Schotland. Hij was nog erg jong en kwam met angst en beven. De mensen hebben waarschijnlijk gedacht: ‘Nou, als hij het niet haalt, maakt het niet uit, want het gaat toch nergens meer heen.’ Nou, hij was geraakt in zijn hart, en hij ging naar Wales. Dit is ongeveer rond 1905. Hij vertrok naar Wales, omdat hij had gehoord van de opwekking daar en het werk door deze jonge man, Evan Roberts. Hij kwam terug van Wales, naar Edinburgh. Toen hij verslag uitbracht over wat hij had gezien, en wat hij had gehoord, was dit één van de dingen die hij zei: ‘De Heilige Geest was aanwezig in hun gezang.’ In hun gezang!

Opwekking resulteert niet in een soort van antinomianisme, waar ons geestelijk enthousiasme iedere notie van gerechtigheid en waarheid wegvaagd.

Met dit in gedachten, en met dit verhaal als een manier om af te ronden, las ik de afgelopen dagen opnieuw enkele verslagen van die opwekking. Ik deel je slechts een paar citaten. Iemand die aanwezig was toen deze gebeurtenissen plaatsvonden.

Aan alle kanten was er de ernstige blijdschap van mannen en vrouwen, en in hun ogen was de schittering van een nieuwe dag gedaald, waarvan zij de heerlijkheden genoten, in een levendig gevoel van gemeenschap, en een gretige, blijde ijver voor gerechtigheid, en de vreugde van het leven.

Trouwens, opwekking, zoals wij daarvan lezen in de geschiedenis, komt niet voor zonder een opwekking van heiligheid. Het resulteert niet in een soort van antinomianisme, waar ons geestelijk enthousiasme iedere notie van gerechtigheid en waarheid wegvaagd. Nee, ze hebben een ijver voor gerechtigheid en de vreugde van het leven.

‘Driekwart van de eredienst bestond uit zingen, en niemand gebruikte een liedboek. Als iemand spreekt of bidt, is er stilte. Als daarentegen, zoals meestal gebeurt, de mensen besluiten te zingen, zwelt het refrein aan in volume dat al het andere geluid overstemt.’ Jozef kwam terug uit Wales en zei: ‘Mijn vrienden, ik ben hier iets tegengekomen, dat helemaal niets met instrumenten te maken heeft. Het heeft helemaal niets te maken met aanbiddingsteams. Het heeft maar één aanbiddingsleider, namelijk Jezus Christus, de Heilige Geest. Het heeft niets te maken met organisatie, maar alles met goddelijke vernieuwing.’ Nou, ik leg het u voor, het is het overwegen waard, toch?

Als de Geest van de Heere over de gemeente komt, dan woont het Woord van Christus in de gemeente.

Kolossenzen 3 is uiteraard het meest nuttige commentaar hierop dat we waar ook maar in de Schrift hebben. Het is, zo u wilt, het parallelle gedeelte van wat Paulus zegt als hij aan de Efeziërs schrijft: ‘Word niet dronken van wijn, maar word vervuld met de Heilige Geest, en spreek onder elkaar met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, en zing en loof de Heere in uw hart, dankbaar en elkaar onderdanig in de vreze Gods.’

Vervolgens schrijft hij aan de Kolossenzen. Wat zegt hij daar? Nou, hij zegt: ‘Laat het woord van Christus in rijke mate in u wonen.’ Zie je, de Geest en het Woord werken samen. Als de Geest van de Heere over de gemeente komt, dan woont het Woord van Christus in de gemeente. Dan is dat de bron van hun onderricht en hun vermaning van elkaar. Het is wijsheid die de wereld niet begrijpt. En zo zingen zij psalmen en lofzangen en geestelijke liederen, en zij doen het met dankbaarheid in hun hart aan God. Mag ik het je vriendelijk zeggen: ‘Wij hebben echt helemaal niemand nodig die ons vertelt waarom we moeten geloven in de kracht van het Woord van God. We moeten geloven in de kracht van het Woord van God.

Het bericht De Heilige Geest en de kracht ** van het Woord van God verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Heb je de Heilige Geest? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De uitverkiezing is een oorzaak, want God heeft besloten sommige mensen het geloof te geven: ‘Deze verkiezing is geschied niet uit het vooruitgeziene geloof (…); maar tot het geloof (…). Daarom is de verkiezing de fontein van alle zaligmakend goed, waaruit het geloof, de heiligheid en andere zaligmakende gaven (…) voortkomen’ (DL I.9).

Het offer van Christus is een oorzaak: Christus heeft voor de uitverkorenen het geloof door Zijn dood verworven (DL II.8). De synode veroordeelt de opvatting ‘dat Christus door Zijn genoegdoening voor niemand met zekerheid (…) het geloof, waardoor deze genoegdoening van Christus tot zaligheid metterdaad wordt toegeëigend, verdiend heeft’, want remonstranten miskennen met hun visie ‘de voornaamste vrucht of weldaad die daardoor is verkregen’ (DL vdd II.3).

De oorzaken van het geloof worden aan God toegeschreven, maar het geloven zelf is en blijft een daad van de mens.

De wedergeboorte is een oorzaak van het geloof, omdat God in de mens teweegbrengt ‘zowel de wil om te geloven als het geloven zelf’ (DL III/IV.14).

Gods bewaring veroorzaakt dat de gelovigen vervolgens ook blijven geloven: ‘Zo verkrijgen zij dan, niet door hun verdiensten of krachten, maar uit de genadige barmhartigheid van God, dat zij noch geheel van het geloof en de genade afvallen, noch tot het einde toe in hun val blijven of verloren gaan’ (DL V.8).

In de hoofdstukken 3-6 zullen deze vier oorzaken uitvoerig aan de orde komen. In hoofdstuk 6 zal aansluitend blijken waarom deze oorzaken zo belangrijk zijn. Maar zover zijn we nu nog niet. Wat ik hier in hoofdstuk 2 voor het voetlicht haal, is dat de oorzaken van het geloof niet het geloof zelf zijn. Vergelijk het met een medicijn. Je kunt veel vragen over en rondom het medicijn stellen: hoe werkt het, van welk merk is het, welke dosering moet ik innemen, wat kost het, wat is de werkzame stof? Dit zijn waardevolle vragen! Maar ze komen niet in de plaats van de vraag: waarom zou ik het medicijn innemen? Ik kan al die andere vragen beantwoord hebben, maar als ik het medicijn niet inneem, sterf ik alsnog.

Zo is het ook bij het geloof. Alleen als ik het offer van Christus aanneem en toe-eigen, zal het mij redden. De afgevaardigden uit Nassau schrijven dan ook:

Hoewel dan dit goddelijke medicijn beslist aan allen in het evangelie wordt voorgesteld, toch wordt er geen kracht daarvan in de mensen ingestort tenzij dat er een toe-eigening plaatsvindt door het geloof in de Zoon van God. Evenals er geen kracht van een drank in de zieke komt tenzij hij gehoor geeft aan de dokter en er een toeeigening of een innemen van het medicijn plaatsvindt. We zien dat de Heilige Geest deze vergelijking in deze zaak gebruikt, Jesaja 53:5; 1 Petrus 2:24.

De Dordtse Leerregels maken dus bewust verschil tussen vragen over het geloof zelf, en vragen over de oorzaken van het geloof. Ik zal dit aanduiden respectievelijk als eerste-orde-vragen en tweede-ordevragen. Vragen van de eerste orde zijn: Wat is geloven? Hoe geloof ik? Wat is het gevolg van geloof? Enzovoort. Of, nog kernachtiger: Waarom zou je geloven? Waarom is het noodzakelijk? Wat is het nut ervan, waarvoor gebruik je het? Deze vragen gaan direct over het geloof.

God werkt door Zijn Geest, zodat wij metterdaad zelf geloven.

De tweede-orde-vragen gaan indirect over geloof. Ze bespreken, zoals gezegd, de oorzaken van het geloof. Dan denken we aan vragen als deze: Hoe kom ik aan geloof? Hoelang duurt het geloof? Wat zijn noodzakelijke voorvereisten, zodat ik ga geloven? Hoe komt het dat niet alle mensen gaan geloven?

Ik kan het ook eenvoudigweg zo zeggen: de eerste-orde-vragen gaan over wat wij mensen doen; de tweede-orde-vragen gaan over wat God doet. De oorzaken van het geloof worden aan God toegeschreven, maar het geloven zelf is en blijft een daad van de mens. Of, zoals sommige afgevaardigden het formuleerden: God gelooft niet door middel van ons, maar wij geloven door middel van God. Gods werking zorgt ervoor dat de wil van de mens werkt. Daarom wordt het geloof aan de mens toegeschreven.

Vaak wordt in de Acta Augustinus geciteerd: ‘Het is God – niet die alles in allen gelooft, maar die alles in allen werkt. Het is zeker dat wij geloven, wanneer wij geloven; maar God maakt dat wij geloven. Wij werken, maar God werkt in ons het werken.’ God werkt door Zijn Geest, zodat wij metterdaad zelf geloven.’

Dit artikel is genomen uit het boek ‘Dordt zoals je Dordt niet kende’

Het bericht God werkt door Zijn Geest, ** zodat wij geloven verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Je moet met twee woorden spreken. Er is geen geloof zonder de Geest, maar we worden niet geroepen om te wachten op de werkzaamheden van de Geest in ons. Je wacht dan op iets wat je in directe zin niet gaat merken.

De Bijbel roept je niet toe om te wachten op de werking van de Geest in je, maar: ‘Gelooft in de Heere Jezus Christus en je zult zalig worden!’

Deze vraag is beantwoord tijdens een avond van Geloofstoerusting in Ermelo. Bekijk hier de bijbehorende lezingen:

1. Geloof: ding of daad?
2. Wil je zalig worden?

Het bericht Wat is de rol van de Heilige Geest in de totstandkoming van het geloof? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

1. God verzoent ons met zichzelf
2. Hoe word ik met God verzoend?

Het bericht Hoe zit het met het toepassende werk van de Geest? verscheen eerst op Geloofstoerusting.