Hoe zit het eigenlijk met vreugde in de Heere? En hoe komt deze vreugde tot stand? Op welke manier is ze verbonden met de heerlijkheid van God?

De zoektocht naar vreugde

Christelijke blijdschap is meer dan op ongedwongen manier liederen zingen. Het is een diepe tevredenheid in God, die te omschrijven is als een levensstijl van aanbidding. De gelovige heeft innerlijke vrede en vreugde in God gevonden en ervaart daarmee dat hij beantwoordt aan zijn levensdoel, namelijk de verheerlijking van God. Je kunt stellen dat ieder mens op zoek is naar die innerlijke vreugde en verzadiging. Waarom is dat eigenlijk? Dat wordt het meest duidelijk als we kijken naar hoe God ons gemaakt heeft. Hij legde de eeuwigheid in de mens en schiep hem met een groot verlangen. Dat is de reden waarom er wereldwijd zoveel rusteloosheid is en zien we de mens, in alle tijden, op zoek naar de vervulling van dat verlangen. Augustinus (354-430 na Chr.) riep het eeuwen geleden al uit: ‘U maakt ons voor Uzelf, en ons hart vindt geen vrede voordat het rust vindt in U’. De christelijke denker C.S. Lewis (1989-1963) omschreef het als volgt: ‘Als ik in mezelf een verlangen ontdek dat door geen enkele ervaring in deze wereld verzadigd kan worden, is de meest waarschijnlijke verklaring dat ik voor een andere wereld gemaakt ben’. Dat is de wereld van Gods heerlijkheid.

De grootste catastrofe

En juist daar is het ernstig misgegaan. Waar God ons schiep op Hem te aanbidden en ons in Hem te verheugen, kozen wij ervoor om ‘de heerlijkheid van God te vervangen door een beeld dat lijkt op een vergankelijk mens, op vogels en op viervoetige en kruipende dieren’ (Romeinen 1:23). Dat is het pijnlijke gevolg van de zondeval. We hebben God de rug toegekeerd, maar het ‘gat in ons hart’ bleef. We zijn geschapen als aanbidders. Ons hart is op zoek naar een altaar, waarvoor het knielen kan. Paulus zegt dat onze aanbidding van God wordt ingeruild voor de aanbidding van een mens of zelfs van een dier. Hiermee is de essentie van alle alternatieve wereldgodsdiensten en overige vormen van afgoderij getekend. Ons hart is verworden tot een afgodenfabriek. ‘Zonde is wat je doet, als je hart niet tevreden is in God. Als wij Gods adembenemende schoonheid de rug toekeren, werpen we een schaduw op de aarde en worden we daarop verliefd’ (John Piper). En toch, hoe gecultiveerd en geaccepteerd verschillende vormen van afgoderij ook zijn, ze laten in ieder mens een leegte achter, die slechts door God zelf gevuld kan worden.

De weg naar vreugde

Niet alleen ongelovigen, maar ook gelovigen zullen bij tijden iets van die desillusie kennen. Ze zaaien, maar brengen weinig binnen. Ze eten, maar niet tot verzadiging (naar Hagaï 1:6). Hoe brengen we onszelf bij die vreugde? Is er een stappenplan voorhanden om je vreugde te hervinden? Wat kun je doen om je blijdschap in God te doen groeien? Gelukkig is het niet zo gemakkelijk. Vreugde is namelijk niet los verkrijgbaar. Vreugde is niet primair, maar secundair. Het is een gevolg. Vreugde heeft een oorzaak, een aanleiding nodig. Dat is de heerlijkheid van God. Het zien van Gods glorie maakt ons tot andere mensen. Hoewel iedere christen wordt opgeroepen om zich actief in de Heere te verblijden (Filippenzen 4:4), en het zelfs een zonde is als we dat niet doen (Deuteronomium 28:47), is vreugde geen doe-het-zelf-product. Het is een vreugde ‘in de Heere’. Een vreugde die ontstaat bij het zien van Gods heerlijkheid.

Gods doel met zijn schepping

De heerlijkheid van God is wel omschreven als de som van al Zijn eigenschappen en wezenskenmerken. Het is alles wie Hij is, en dat ‘opgeteld’. En wat beoogt deze heerlijke en volzalige God? Waarom schiep Hij? Waar werkt Hij op aan? De Bijbel is er glashelder over. ‘Ieder die genoemd is naar Mijn Naam, die heb Ik tot Mijn eer geschapen’ (Jesaja 43:7). God schiep jou en mij voor Zichzelf. Of praktischer: ‘Of u dus eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God’ (1 Korinthe 10:31). Gods doel is dat de aarde gevuld wordt met de heerlijkheid van God, zoals het water de bodem van de zee bedekt. Gods schepping moet vollopen met aanbidding van Zijn Naam. En daar zal het in Gods heilsplan ook op uitlopen: ‘Want U bent geslacht en hebt ons voor God gekocht met Uw bloed, uit elke stam, taal, volk en natie’ (Openbaring 5:9). Overal waar geen aanbidding is, moet zending ingezet worden om aanbidding in het leven te roepen, zodat er lofprijzing van God is onder elke bevolkingsgroep. Hoe komt dat tot stand? Door ‘de volkeren’ te vertellen wie God is, hoe Hij schiep, Adam en Abraham riep, Israël bevrijdde, Zijn beloften gaf en Zijn geduld toonde. Hoe Hij de Messias Jezus Christus in de wereld bracht, Die leed, stierf, de rekening betaalde, opstond en daarmee dood, hel en satan overwon, plaats nam aan Gods rechterhand, en gereed staat te komen, zodra de naties dit goede nieuws hebben gehoord. Bekeer je, geloof het Evangelie en aanbid de levende God. Waarom? God moet aanbeden worden!

Copernicaanse revolutie

Lang dacht de mensheid dat de zon om de aarde draaide. De aardbol zou het centrum zijn waar de zon en andere planeten zich omheen bewogen. Totdat Copernicus ontdekte dat het precies andersom was. De zon was het stralende middelpunt van ons zonnestelsel waar de ronddraaiende planeten, inclusief de aarde, om heen cirkelden. Alles was op de zon afgestemd.

Een geestelijke Copernicaanse revolutie kan plaatsvinden als de ik-gerichte mens ontdekt dat niet hij, maar God het centrum van het leven is. Dat niet hij, maar God alle aanbidding en eer waard is. John Piper schrijft daarover: ‘De zon van Gods heerlijkheid is geschapen om te schijnen als het middelpunt in het zonnestelsel van onze ziel. En als dat het geval is worden alle planeten van ons leven in hun juiste baan gehouden. Maar als de zon verplaatst wordt, vliegt alles uit elkaar. De genezing van de ziel begint als de eer van God wordt teruggebracht naar zijn schitterende centrale plaats’.

De godgerichtheid van God

Waarom is aanbidding het grote doel van ons leven? Het antwoord is eenvoudig: omdat aanbidding het doel van God is. Wij worden geroepen God te verheerlijken, maar ook God is bezig Zichzelf te verheerlijken. God heeft de verheerlijking van God als ultiem doel. Deze waarheid is even eenvoudig als diepzinnig. Het kost een mensenleven om dat een plek te geven en die waarheid te gaan koesteren als goed nieuws.

‘O, wat ben ik het er hartstochtelijk mee eens dat God ons geschapen heeft voor Zijn heerlijkheid. Ja! Ja! God is de meest godgerichte persoon in heel het heelal. (…) Gods hoogste doel is de verheerlijking van God. Dat vind je heel de Bijbel door’ (John Piper).

Is God egoïstisch?

Deze radicale godgerichtheid van God roept nogal eens vragen op. Is God dan niet egoïstisch? Ontwaren we hier nu geen narcistische trekken, wanneer God zo expliciet zegt dat Hij uit is op de aanbidding van Zichzelf? Dat zijn belangrijke vragen. Als een mens zou beweren op Zijn eigen eer uit te zijn, huiveren we. Dat is terecht, omdat bij ons de zonde ingebakken is. Wij kunnen slechts op een zondige manier uit zijn op onze eigen eer. Bij God is dat anders. Hij is licht en in Hem is geen duisternis (1 Johannes 1:5). In God wonen geen zondige motieven. Als God jaagt naar de aanbidding van Zijn eigen Naam, doet Hij dat in rechtvaardigheid en liefde. Eerst de rechtvaardige kant van deze zaak: God ziet de dingen juist, en Hij geeft dat wat het meeste waardevol is ook de meeste eer. Als Hij dat niet zou doen, zou Hij een afgodendienaar zijn. God geeft eer aan Wie eer toe komt. Voor ons betekent dat: verheerlijk God! Voor God betekent dat: verheerlijk God! Het is rechtvaardig. Daarnaast is het ook liefdevol. Als God Zijn heerlijkheid uitstalt en daarmee Zichzelf verheerlijkt, is alles en iedereen daarmee gezegend. Sterker nog: Hij stelt de mens in staat zijn diepste verlangen, waarmee hij geschapen is, te vullen met de heerlijkheid van God. Wie begonnen is die heerlijke God te aanbidden, heeft gemerkt dat hierin niet alleen de eer van God, maar ook de vreugde van de ziel ligt. Wij zijn gemaakt om God te verheerlijken en genadig vreugde te beleven aan Zijn persoon en daden.

Jaag naar de vreugde in God

Toen ik na een lange zoektocht voor het eerst persoonlijk geloofde dat Jezus Christus voor mij gestorven was, en dat ik daardoor vrede had met God en nooit meer onder Zijn verdoemenis kon komen, ben ik voor mijn bed neergeknield. Vanuit de grond van mijn hart heb ik God gedankt voor Zijn wijsheid, Zijn goedheid, Zijn onnaspeurlijke wegen die samenkomen in mijn redding door Jezus Christus. Terwijl ik daar, in mijn ouderlijk huis als prille twintiger, God aanbad en Hem dankte voor Zijn genade, ervoer ik een vreugde die ik in niets anders ooit had ervaren. Staande bij de oceaan van Gods liefde vond mijn ziel een genoegdoening die met niets anders te vergelijken is. Ja, die vreugde in God bedoelt John Piper als hij zegt: ‘God is het meest verheerlijkt als wij het meest tevreden zijn in Hem’. Die tevredenheid, die verzadiging omvat niet alleen de glorieuze momenten van aanbidding in goede tijden, maar ook de schreeuw uit de diepte. De honger naar God, juist in de woestijn van het leven (Psalm 63), bij lege stallen en kale vruchtbomen (Habakuk 3:17-19), in gevangenschap (Efeze 3:13), onder vals gerucht (Filippenzen 1:18) en in allerlei verdrukkingen (Romeinen 5:3), maakt God tot de grootste schat. Jezus Christus is de parel van grote waarde, die onze ziel kan verzadigen (Mattheüs 13:44). Die vreugde mogen we najagen, omdat het die vreugde is die God verheerlijkt.

Aanbidding is de vreugde in God

Wat is lofprijzing? Woorden zoeken om de schoonheid die je waarneemt te omschrijven. Dat doe je als je voor een gigantisch bergpanorama staat of een heerlijke maaltijd voorgeschoteld krijgt. Je doet het als je je kind zijn eerste stapjes ziet zetten of als je een prachtig lied beluistert in de taal van je hart. De lof is niet slechts een uiting, maar de voltooiing van de vreugde. Zo ook met de lof van de drie-enige God. Aanbidding komt niet bovenop vreugde, en vreugde is geen bijproduct van aanbidding. Aanbidding is de vreugde in God. En die vreugde geeft God eer. Er is misschien wel niemand in de geschiedenis die deze zaak zo diep doordacht heeft als Jonathan Edwards (1703-1758). In zijn boek ‘The End for Which God Created the World’ schrijft hij: ‘God wordt niet alleen verheerlijkt doordat Zijn heerlijkheid gezien wordt, maar nog meer doordat men zich daarin verheugt. Wanneer degenen die het zien zich daarin verheugen, wordt God meer verheerlijkt dan wanneer zij het enkel zien. (…) God maakte de wereld opdat Hij Zijn heerlijkheid zou kunnen mededelen en opdat het schepsel deze zou kunnen genieten. Hij die getuigt van zijn gedachten over Gods heerlijkheid, verheerlijkt God niet zo sterk als hij die bovendien getuigt van de vreugde die hij daarin vindt’.

Als wij ons niet in God verheugen, verheerlijken wij Hem niet zoals we bedoeld zijn. Daarom klinkt het als een refrein in heel de Bijbel: ‘Laten de natiën zich verheugen en verblijden’. Het is dus onze opdracht ons in God te verheugen. Dat vraagt geestelijke oefening. Het vraagt een dagelijkse keuze om ons van de afgoden af te keren en ons te wenden tot de God der heerlijkheid, Die zich in Jezus Christus heeft geopenbaard. Tim Keller schrijft in zijn boek ‘Namaakgoden’ wat het betekent om je in God te verheugen. ‘Zich verheugen is: iets koesteren, de waarde ervan vaststellen, mijmeren over de schoonheid en het belang ervan, tot je hart ervan tot rust komt en er het heerlijke van proeft. ‘Zich verheugen’ is een manier van God prijzen tot het hart er verzadigd en kalm van geworden is en zijn greep op alles wat het verder meent nodig te hebben laat verslappen’.

Hoe vinden wij vreugde in dit leven? Of belangrijker nog: hoe wordt God in ons leven verheerlijkt? Het is één en dezelfde zaak. Je hoeft niet te kiezen tussen het vinden van vreugde en het eren van God. God schiep ons met slechts één doel: ‘Hem te verheerlijken door voor eeuwig van Hem te genieten’ (naar Westminster Catechismus, vraag en antwoord 1).

De inhoud van dit artikel is gebaseerd op twee boeken van John Piper ‘Geroepen tot vreugde’ en ‘Laat de volken U loven’. Dit artikel is overgenomen van Metamorfose Magazine.

Het bericht Gods heerlijkheid en onze vreugde verscheen eerst op Geloofstoerusting.

De avond is gevuld met toerusting doormiddel van bijbellezen, zingen van psalmen en liederen, lezingen en ontmoeting. Als je met de auto komt, kun je bij de Immanuelkerk voldoende parkeergelegenheid vinden. Ons advies: kom op tijd; de koffie staat voor je klaar!

Belangrijke details:

Datum: DV dinsdag 25 april 2023
Locatie: Immanuelkerk, Klarinetweg 2 in Barendrecht
Tijd: 19:15 (inloop), 19:45 (aanvang) en 22:15 (slot)
Spreker: Leander Janse

Het bericht Laat de volken U loven! – Toerustingsavond in Barendrecht verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht El Sjaddai verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Het verhaal van de sterren verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Deze heerlijkheid kan doorbreken in de betekenis van een enkele zin of in de betekenis van een heel hoofdstuk of boek. Plotseling breekt de buitengewone goddelijke heerlijkheid door en ontmoet je de God van glorie. De glorie achter het hele Boek. Dat soort waarnemen, de Bijbel zien als volledig en mooi waar, hebben we niet van onszelf.

Het is een wonder! God doorbreekt onze blindheid met Zijn licht. Zijn bijzondere heerlijkheid, Zijn overtuigende schoonheid in het evangelie, straalt door de hele Bijbel.

En we weten het, we weten het zeker, dit is Gods Woord.

Het bericht Gods heerlijkheid straalt ** door Zijn Woord! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Daarom verliezen wij de moed niet – je hebt er al over gehoord en er valt nog veel over te zeggen – integendeel, ook al vergaat onze uiterlijke mens, toch wordt de innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd. Want onze lichte verdrukking, die van korte duur is, brengt in ons een allesovertreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid teweeg. Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig.

Paulus beweert hier iets te hebben ervaren dat iedereen in de wereld wil ervaren. Dit is een stevige bewering. Hij beweert het geheim gevonden te hebben voor een ervaring die iedereen in de wereld wil hebben: ‘Daarom verliezen wij de moed niet …’ – nee, dat doen we niet. Maar waarom niet?

Het bericht De heerlijkheid van God in het licht van de eeuwigheid verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Onbewust twijfelen we er zo vaak aan, of we wel geliefd zijn. Niemand van ons heeft volmaakte ouderlijke liefde meegekregen. Onze ouders of opvoeders hadden ook zo hun eigen worstelingen met zichzelf. Toch is het een basisbehoefte dat je dit weet.

Het maakt ons onrustig als we er aan twijfelen. We leggen de lat voor onszelf vaak zo hoog, en van daaruit ook voor anderen. We denken dat, als we aan die hoge eisen voldoen, we dan geliefd zullen zijn. Hoe die eisen eruit zien verschilt van persoon tot persoon. Maar ieder heeft wel dingen waarvan hij of zij diep van binnen zegt: als ik dat nou eens zou bereiken, zou verkrijgen of zou bezitten, dan zou ik tevreden kunnen zijn en rust kunnen vinden. Ten diepste zijn we in dat alles op zoek naar liefde. Maar we binden zware lasten bijeen en leggen die op onze eigen schouders. Vanuit de frustratie, die het moeten dragen van die zware lasten met zich meebrengt, worden we onsympathiek en kritisch naar anderen.

Zondaars liefhebben

Het bovengenoemde, wellicht meest bekende vers uit de hele Bijbel, zegt ons dat God ons liefheeft. Hij heeft de wereld liefgehad en daar horen jij en ik ook bij. Er staat niet dat God de mensen die aan alle eisen voldoen heeft liefgehad. Nee, Hij heeft zondaren liefgehad. Mensen die over Zijn grenzen zijn heengegaan, Hem ongehoorzaam zijn geweest en veel hebben misdaan. Want uit dat soort mensen bestaat deze wereld. Er is niemand die rechtvaardig is. Dat is de kern van alle problemen in deze wereld en in ieder mensenleven. Wij hebben allemaal gezondigd en missen de heerlijkheid van God in ons leven. Maar juist die mensen heeft God zo liefgehad.

Wij hebben allemaal gezondigd en missen de heerlijkheid van God in ons leven. Maar juist die mensen heeft God zo liefgehad.

En hoe heeft Hij ons liefgehad? Niet met een liefde die alleen maar bestaat uit gevoelens. Onder invloed van alle Hollywoodfilms en de moderne popcultuur is onze definitie van liefde veranderd. Tegenwoordig denken velen dat van iemand houden staat of valt met romantische verliefdheidsgevoelens voor iemand hebben. Als die er niet meer zijn, zeggen mensen: “Ik hou niet meer van hem,” of: “Ik hou niet meer van haar.” Maar God heeft ons zo liefgehad: Hij heeft Zijn enige Zoon voor ons gegeven. Terwijl wij niet lieflijk waren, terwijl wij Hem niet inspireerden om ons lief te hebben, maar eerder het tegenovergestelde deden, heeft God een onvoorstelbaar offer voor ons gebracht. Liefde wordt bewezen door wat je voor een ander doet. Liefhebben moet en kan je gewoon doen. God heeft dat voor ons gedaan. Hij heeft ons liefgehad met een onzelfzuchtige, moedige en daadkrachtige liefde. Jezus Christus kwam naar deze wereld om zondaren te redden, te behouden. Dat deed Hij door voor onze zonden te sterven, in onze plaats te sterven aan het kruis, toen wij nog zondaren waren. Toen wij nog helemaal geen vrienden van Hem waren, maar eerder Zijn vijanden en tegenstanders.

Alles verandert

De allerbelangrijkste verandering die in een mensenleven moet plaatsvinden, is dat je ermee ophoudt een vijand van God en van Jezus Christus te zijn. Dat je niet meer ongelovig blijft, maar gelovig wordt. Dat zal gebeuren wanneer het tot je hart doordringt hoeveel God van je heeft gehouden en op dit moment van je houdt. Zo’n moment van volmaakte, onvoorwaardelijke liefde verandert alles. Wanneer je weet dat God op deze manier van je heeft gehouden, weet je ook dat je niet meer verloren zult gaan.

Ja, want een mens kan hopeloos verloren raken. Zonder God en zonder doel en zonder richtlijnen voor het leven ga je kapot aan jezelf en aan deze zondige wereld. Zonder vergeving van je vele zonden ben je op weg naar de dood. Maar een ieder die in de Zoon van God gelooft, gaat niet verloren maar heeft het eeuwige leven. Dat eeuwige leven begint hier en nu, op het moment dat wij ons vertrouwen op Jezus Christus vestigen.

Volmaakte liefde

De liefde van God is zo groot, dat wij die niet volledig met onze beperkte woordenschat kunnen omschrijven. Aan de ene kant zijn wij veel zondiger dan wij tot nu toe ooit door hebben gehad. Aan de andere kant houdt God nog veel en veel meer van ons dan wij tot nu toe ooit hebben beseft of gevoeld. Daar kunnen we het volledig mee doen.

De liefde van God is zo groot, dat wij die niet volledig met onze beperkte woordenschat kunnen omschrijven.

Ook al hebben onze ouders ons onvolmaakt liefgehad, ook al hebben onze meest dierbaren ons niet lief zoals zou moeten, ook al hebben wij vaak nog zoveel moeite met onszelf, dit mogen we weten: God heeft mij volmaakt lief. Zijn liefde verdrijft alle angst uit mijn hart. Ineens ervaar ik vrede. Op wonderlijke wijze kom ik tot rust. Ik hoef nu niet meer eerst aan gigantisch veel eisen te voldoen. Zoals ik ben op dit moment mag ik weten: Ik ben geliefd. Nota bene door de Schepper van hemel en aarde. Hierdoor wordt ik ook milder en sympathieker voor de mensen om mij heen. Gods liefde overwint.

Het bericht Ben ik wel geliefd? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Vader, Ik begeer dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn die U Mij gegeven hebt. (vers 24, Engelse vertaling).

Onder alle onwaardige zondaars in de wereld zijn er mensen die God ‘aan [Jezus] heeft gegeven’. Dit zijn mensen die door God tot de Zoon zijn getrokken (Johannes 6:44, 65). Dit zijn christenen – mensen die Jezus hebben ‘aangenomen’ als de gekruisigde en verrezen Redder en Heere en Schat van hun leven (Johannes 1:12; 10;11, 17-18; 20:28; 6:35; 3:17). Jezus zegt: Ik wil dat zij bij Mij zijn.

Onder alle onwaardige zondaars in de wereld zijn er mensen die God ‘aan [Jezus] heeft gegeven’.

Soms horen we mensen zeggen dat God de mens heeft geschapen omdat Hij Zich eenzaam voelde. Dus zeggen ze: ‘God heeft ons geschapen zodat we bij Hem zouden zijn.’ Is Jezus het hier mee eens? Nou, Hij zegt wel dat Hij echt wil dat we bij Hem zijn! Ja, maar waarom? Denk aan de rest van het vers. Waarom wil Jezus dat we bij Hem zijn?

… opdat zij Mijn heerlijkheid zien, die U [Vader] Mij gegeven hebt, omdat U Mij hebt liefgehad vóór de grondlegging van de wereld.

Dat zou een vreemde manier zijn om Zijn eenzaamheid uit te drukken. ‘Ik wil ze bij Me hebben zodat ze Mijn heerlijkheid kunnen zien.’ In feite drukt Hij niet Zijn eenzaamheid uit. Hij drukt niet Zijn bezorgdheid uit over Zijn eenzaamheid maar over de bevrediging van ons verlangen. Jezus is niet eenzaam. Hij en de Vader en de Geest zijn diep voldaan in de gemeenschap van de Drie-eenheid. Wij, niet Hij, hongeren ergens naar. En wat Jezus voor Kerst wil, is dat we ervaren waarvoor we werkelijk gemaakt zijn – Zijn heerlijkheid zien en koesteren.

Wat Jezus voor Kerst wil, is dat we ervaren waarvoor we werkelijk gemaakt zijn – Zijn heerlijkheid zien en koesteren.

Oh, dat God dit ons diep doet beseffen! Jezus heeft ons gemaakt (Johannes 1:3) om Zijn heerlijkheid te zien. Vlak voordat Hij naar het kruis gaat, smeekt Hij om Zijn diepste verlangens bij de Vader: ‘Vader, Ik begeer – Ik begeer! – dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn … opdat zij Mijn heerlijkheid zien.’

Maar dat is maar de helft van wat Jezus verlangt in deze laatste verzen van Zijn gebed. Ik zei net dat we echt gemaakt zijn om Zijn heerlijkheid te zien en te koesteren. Is dat wat Hij wil – dat we Zijn heerlijkheid niet alleen zien, maar het koesteren, ervan genieten, er vreugde in vinden, het waarderen, het liefhebben? Denk aan vers 26, het allerlaatste vers:

En Ik heb hun Uw Naam bekendgemaakt, en zal die bekendmaken, opdat de liefde waarmee U Mij hebt liefgehad, in hen is, en Ik in hen.

Dat is het einde van het gebed. Wat is Jezus’ uiteindelijke doel voor ons? Niet dat we enkel Zijn heerlijkheid zien, maar dat we Hem liefhebben met dezelfde liefde die de Vader voor Hem heeft: ‘Opdat de liefde waarmee U [Vader] Mij hebt liefgehad, in hen is.’ Jezus’ verlangen en doel is dat we Zijn heerlijkheid zien en dat we dan in staat zijn om datgene wat we zien lief te hebben met dezelfde liefde die de Vader voor de Zoon heeft. En Hij bedoelt niet dat we alleen maar de liefde van de Vader voor de Zoon zouden nabootsen. Hij bedoelt dat de liefde van de Vader zelf onze liefde voor de Zoon wordt – dat we de Zoon liefhebben met de liefde van de Vader voor de Zoon. Dit is wat de Geest wordt en schenkt in ons leven: liefde voor de Zoon van de Vader.

Wat Jezus het liefst wil voor Kerst is dat Zijn uitverkorenen bijeen gebracht worden en dan krijgen wat ze het meest willen – Zijn heerlijkheid zien en het vervolgens koesteren op dezelfde manier als Vader de Zoon koestert.

Wat ik dit jaar het liefst wil voor Kerst is samen met jou (en vele anderen) Christus in al Zijn volheid te zien, en samen in staat zijn om datgene wat we zien lief te hebben met een liefde die ver boven ons eigen halfslachtig menselijk vermogen uitstijgt.

Dit is wat Jezus voor ons bidt deze kerst: ‘Vader, toon hen Mijn heerlijkheid en geef hun de vreugde in Mij die U in Mij hebt.’ Oh, mogen we Christus zien met de ogen van God en genieten van Christus met het hart van God. Dat is de essentie van de hemel. Dat is het geschenk dat Christus voor zondaren kwam kopen ten koste van Zijn dood in onze plaats.

Ik zie en koester met jou,

Pastor John

Het bericht Wat wil Jezus voor Kerst? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het bericht Gods heerlijkheid in het oordeel verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Ik slaakte een zucht van verlichting toen ik tussen alle theologische hoogstandjes ook nog een boekje getiteld ‘Ot en Sien’ tegenkwam: mijn niveau.

De dominee had een bezem door de boekenkast gehaald. Men mocht in één van de kerkgebouwen een kijkje nemen om het een en ander over te kopen; de opbrengst was voor de zending. Uiteraard had ik dat berichtje niet gelezen; ik kwam er te laat achter. Gelukkig had een medestudent de sleutel gekregen, zodat de poorten van deze tijdelijke boekhandel enkele dagen later ook voor mij geopend werden. Vol verbazing, met een opengevallen mond, begon ik maar aan de zoektocht.

Ik had nergens verstand van. De medestudent reikte me van alles aan. ‘Ken je deze schrijver?’ Ehm, nee. ‘Heb je hier wel eens van gehoord?’ Ehm, nee. ‘Dit moet je écht lezen!’ Ehm, oke. Ik slaakte een zucht van verlichting toen ik tussen alle theologische hoogstandjes ook nog een boekje getiteld ‘Ot en Sien’ tegenkwam: mijn niveau.

Het was de bibliotheek van slechts één dominee. Moet je nagaan wat er in de loop der eeuwen wel niet is geschreven rondom de Bijbel en over God. Bijbelstudies, preken, wetenschappelijke artikelen, Bijbelverklaringen, dagboeken, ethische werken, dogmatieken; de lijst is eindeloos lang.

Zo groot is God nu. We raken over Hem niet uitgesproken, niet uitgedebatteerd, niet uitgepreekt, niet uitgeschreven en -gelezen. Johannes – niet de minste auteur – besloot zijn boek over Jezus met een opmerkelijke kanttekening. Hij schreef: ‘Er zijn nog veel andere dingen die Jezus gedaan heeft. Als die ieder afzonderlijk beschreven zouden worden, dan zou, denk ik, de wereld zelf de geschreven boeken niet kunnen bevatten.’ Als Hij zó groot is, en ik zó klein dat ik me al verloren voel tussen die enkele honderden theologische boeken, dan is het wel een heel groot wonder dat Hij naar mij omziet!

Hoe weet ik eigenlijk dat Hij ook wel écht mij op het oog heeft, tussen al die miljoenen mensen? Het antwoord is even eenvoudig als wonderlijk. God schrijft ook boeken.

Je zegt: ‘De Bijbel.’ Klopt. Echter, ik lees ook nog over een register, waarin Hij mijn tranen optekent. (Psalm 56:9) Ik lees over dat hele persoonlijke boek dat over mijn leven gaat (Psalm 139:16). En, o ja, ook nog over dat Boek des Levens (Openbaring 20:12). Blijkt uit al die boeken niet iets van Zijn betrokkenheid op mijn persoonlijk leven?

Wat is het van hoogst belang dat we, onder al die duizenden mensenwerken, vooral acht slaan op het schrijven van God. Hij schrijft óver ons, maar Hij schrijft ons ook persoonlijk aan. Hij dringt aan op bekering en geloof. En al schrijvend draag ik mijn pen maar aan Hem over. Vandaag valt dat eeuwenoude woord uit Jesaja 55 opnieuw bij jou op de mat. Een persoonlijke uitnodiging van de Heere:

‘Zoek Mij, terwijl Ik te vinden ben, roep Mij aan, terwijl Ik nabij ben. Laat de goddeloze zijn weg verlaten, de man van ongerechtigheid zijn gedachten. Bekeer je tot Mij, de Heere, dan zal Ik Mij over je ontfermen, want Ik vergeef veelvuldig.’

Het bericht De bezem door de boekenkast verscheen eerst op Geloofstoerusting.