Wij denken dat het nu echt de tijd is dat christenen over de hele wereld herontdekken waarom de kerk essentieel is. Ons christendom moet gevormd worden door de gemeente. Het moet meer als een familie worden. Het moet meer als een lichaam worden, als een kudde. Gods doel voor het christendom is om een gemeenschap te vormen. Ik merk dat veel mensen enthousiast zijn geworden over onlinekerk en livestream. Dat we meer mensen kunnen bereiken via media.

Het probleem is dat Gods plannen voor de kerk niet online zijn. Door onlinekerk, door een predikant op het internet, kan het evangelie verkondigd worden, maar het is in de gemeente die daadwerkelijk samenkomt dat het evangelie zichtbaar wordt. Zoals ik je kan verkondigen: ‘Toen wij nog zondaars waren, is Christus voor ons gestorven.’ Maar wanneer ik met jou samenkom en we tegen elkaar zondigen en elkaar vergeven, dan wordt het evangelie echt zichtbaar.

Het is eigenlijk normaal als de kerk irritatie bij je opwekt. Het is normaal als andere christenen irritatie oproepen. Ik zou zelfs zo ver willen gaan om te zeggen dat die irritatie deel uitmaakt van het proces van heiliging dat God voor ons voor ogen heeft. Alle ongemakken, alle rommeligheid van de echte gemeente die we ervaren als we samenkomen, die vermijden we met een livestream. Maar dit zijn nu juist de dingen die God bedoeld heeft om ons te laten groeien en ons te vormen naar Zijn eigen liefdevolle beeld in het zichtbaar worden van het evangelie.

De samenkomst van de gemeente is essentieel. Het is geen bijkomstigheid bij ons geloof. Als we die visie op gemeente herontdekken, zal dit voor veel mensen zelfs nieuw zijn. Het zal ook enerverend zijn voor een hoop mensen. Mensen kunnen de gemeente totaal anders gaan ervaren.

Het bericht Waarom zou ik naar de kerk gaan? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Dat is volgens mij de reden waarom mensen die twee dingen van elkaar willen losmaken. Maar het probleem is dat we in Efeze 5:25 zien dat Jezus zo veel van de kerk hield dat Hij Zich voor haar heeft overgegeven.

We zien dus dat Jezus niet alleen is gestorven om ons weer met God te kunnen verzoenen. Dat is natuurlijk het voornaamste en echt belangrijk, maar God stierf ook om ons met elkaar in de gemeente te verenigen. We kunnen dus veel negatieve dingen zeggen over de georganiseerde godsdienst, maar dat is nu juist wel wat God met de gemeente voor ons heeft ingesteld om te groeien, niet alleen in ons persoonlijke geloof, maar ook als middel waardoor we anderen kunnen dienen en uiteindelijk Hem kunnen aanbidden.

Het bericht Maak Jezus niet los van Zijn gemeente verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het is niet alleen een praktische kwestie: ‘Hé, christen, word lid van een kerk, want dat is goed voor je. Het zal je helpen om geestelijk te groeien.’ Hoewel dat waar is, is het toch vooral een ontologische – mooi filosofisch woord – een ontologische kwestie of een kwestie van identiteit. Nogmaals, het hoort bij wat we zijn. Probeer me dus niet wijs te maken dat je bij het gezin hoort als je ’s avonds nooit mee-eet.

Dat betekent dat een christen die niet naar de kerk gaat twee gevaren loopt. Ten eerste, als je geen deel uitmaakt van een gemeente en niet betrokken bent bij de gemeente, betekent dat dat je discipelschap vervormd kan raken. Dat is het eerste gevaar, toch? Christelijke groei vindt dus plaats in de kerk. Ons discipel zijn van Christus moet weer een kerkelijke vorm aannemen, zoals een lichaamsdeel met het lichaam verbonden moet zijn. Als je een arm bent, ben je automatisch verbonden met het lichaam. Zo is het ook met een christen en de gemeente. Als je dus probeert te groeien als christen, los van een kerk, raak je misvormd.

Het tweede gevaar is, denk ik, nog ernstiger, nog een beetje enger. Dat is dat is de mogelijkheid dat je jezelf bedriegt.

Het is mogelijk om te denken dat je deel uitmaakt van het lichaam van Christus, terwijl je dat in werkelijkheid niet bent, toch? Het is mogelijk dat je denkt: Ja, ik ken Jezus. Ik volg hem. Maar de apostel Johannes zegt: Zeg niet dat je Jezus liefhebt, als je je broeder haat. Zeg niet dat je van Jezus houdt, als je niets met de gelovigen te maken wilt hebben als je niet bij hen in de buurt wilt zijn of jezelf aan hen toewijden, als je je niet door hen wilt laten lastigvallen, terwijl je je leven met hen deelt.

Ten eerste kan ons discipelschap dus misvormd worden en ten tweede kunnen we onszelf bedriegen. Een christen heeft het lichaam van Christus nodig.

Het bericht Wat zijn de gevaren voor christenen die niet naar de kerk gaan? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het tweede probleem met ‘kerkshoppen’ is dat je zoekt naar een perfecte plaats. Maar het eerste wat er al niet perfect aan is, is dat jij op die plek komt, dat ik er kom. Ze zijn beslist niet perfect, op geen stukken na.

Eigenlijk gebeurt dat ook vaak als we gewoon gaan shoppen. Tijdens het shoppen kun je zo kieskeurig zijn als je maar wilt. Als je iets uitzoekt wat je wilt hebben, kun je aan alles denken, alles vergelijken, ook de prijs. Maar dan kom je thuis en opeens ga je allerlei problemen zien die je nog niet eerder had gezien, alle gebreken die je nog niet had opgemerkt, zie je het vanuit een gezichtspunt waarmee je nog geen rekening had gehouden.

Dat is iets wat echt gebeurt als we naar een gemeente komen met die houding van een consument. Dan ben je eigenlijk niet in staat om je er volledig aan te wijden, niet in staat om volledig lief te hebben. Als iemand dus echt wil groeien in zijn liefde voor de gemeente, is het noodzakelijk dat hij weet om te gaan met haar gebreken, met zijn eigen gebreken, zijn eigen problemen, die zijn bijdrage aan die gemeente vormen.

Maar je zult ontdekken dat juiste de mensen die zich inzetten voor een gemeente er de ergste dingen over weten. Ze hebben geleerd zich toch voor haar in te zetten om wat ze is en – nog belangrijker – vanwege Gods bedoelingen met haar. Wat we dus nodig hebben, is dat meer mensen bereid zijn zich voor de gemeente in te zetten. Zo zal hun liefde groeien door hun inzet voor de gemeente en zullen ze niet blijven vastzitten in die voortdurende consumptiehouding, alsof ze aan het kerkshoppen zijn.

Een van onze uitdagingen is dat dit shoppen nog moeilijker te weerstaan wordt in een tijdperk van onlinekerk-zijn. Waarschijnlijk zal er niemand ooit meer een gemeente binnenstappen zonder online al allerlei gemeenten te hebben bekeken en te hebben gezien hoe alles daar toegaat. Maar het zal nog moeilijker worden om die stap te maken, om van consument iemand te worden die zich inzet, als we zo’n afstandelijke houding aannemen. Toch is dat de enige manier waarop een gemeente echt kan functioneren, echt kan draaien, als mensen ervoor de verantwoordelijkheid nemen en stoppen met consument zijn.

Het bericht Waar je op moet letten als je een gemeente zoekt verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Misschien denk je aan de wereldwijde kerk, dat wil zeggen, alle christenen overal, op verschillende tijden en verschillende plaatsen. Die allemaal samen zullen in de eindtijd die hemelse vergadering vormen die we dan als de kerk beschouwen. Als Jezus dus zegt: ‘Ik ben gekomen om Mijn kerk te bouwen’, denk ik dat Hij op de wereldwijde kerk doelt.

Maar er is nog een andere manier waarop de Schrift het woord ‘kerk’ gebruikt en die komt waarschijnlijk veel vaker voor. Ik denk dat dat de manier is waarop mensen het woord tegenwoordig vaak gebruiken, namelijk om te verwijzen naar de plaatselijke gemeente. Daarop doelt Jezus dus als Hij zegt: ‘Als iemand niet naar hen luistert, zeg het dan aan de gemeente en als hij niet luistert naar de gemeente, behandel hem dan als een heiden of een tollenaar.’ Daar in Mattheüs 18 denkt Hij aan de plaatselijke gemeente.

Wat is een plaatselijke gemeente? Nou, als we teruggaan naar de protestantse Reformatie, omschrijven mensen vaak als zichtbare plaatselijke gemeente iedere plaats waar het evangelie wordt gepreekt en de sacramenten bediend. Laat ik het zo zeggen: Wat is een gemeente? Een gemeente is een samenkomst van christenen, mensen die zijn wedergeboren in een vergadering van mensen die wedergeboren zijn en hebben laten zien dat ze christenen zijn, volgelingen van Christus. In de sacramenten dopen we in Zijn naam, we delen het Avondmaal in Zijn naam. We komen ook samen in Zijn naam. We erkennen elkaar dus als volgelingen van Christus door de sacramenten en door de prediking van het evangelie. ‘Wie zeg je dat Ik ben?’ vroeg Jezus aan Petrus. Petrus antwoordde: ‘U bent de Christus, de Zoon van de levende God.’ Ja toch?

De gemeente bestaat uit mensen die samenkomen in die naam en die naam verkondigen. We doen dit onder het gezag van de oudsten en met hulp van diakenen. We doen dit om onszelf toe te rusten om eropuit te gaan en zelf weer discipelen te maken, en te leven als vertegenwoordigers van het koninkrijk.

Wat is dus een kerk? Nou, in de ene betekenis gaat het dan om alle christenen overal, de wereldwijde kerk. In de andere betekenis gaat het om deze samenkomsten van wedergeborenen, mensen die samenkomen in Jezus’ naam om het evangelie te verkondigen en die elkaar erkennen in de bediening van de sacramenten.

Het bericht Wat is de kerk? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Iets daarvan is zeker ook online mogelijk. Het maakt dingen mogelijk als onderwijs en muziek. Ik ben dankbaar dat we deze mogelijkheden hebben gehad tijdens de pandemie en daarna, zodat we met elkaar toch via deze middelen een gemeenschap konden vormen.

Maar veel van die dingen kan een onlinekerk niet bieden. Dan gaat het vooral om de sacramenten. Een onlinekerk kan je het water van de doop niet geven, kan je het lichaam en het bloed niet uitdelen, het brood en de wijn. Christus’ lichaam dat voor ons gebroken is en Zijn bloed dat voor ons vergoten is. Ze kan ons deze dingen niet bieden.

Maar ik denk dat onlinekerk-zijn ook op een fundamenteel niveau niet voldoet aan het bijbelse ideaal, omdat het een van onze huidige problemen versterkt. Als we naar een dienst in onze gemeente gaan, weten we dat mensen nog altijd gemakkelijk kunnen doen alsof. Mensen kunnen gemakkelijk een masker voordoen, misschien niet een letterlijk masker, maar een masker dat verbergt hoe ze zich echt voelen en wat ze op dat moment meemaken.

Stel je eens voor hoeveel moeilijker het wordt om dat masker af te doen als we onlinediensten hebben, omdat we alleen die delen van onszelf laten zien die we bereid zijn aan anderen te laten zien en met hen te delen. In de samenkomst van de gemeente lukt dat soms opeens niet, op een onverwacht moment. Een bepaald lied ontlokt je een emotionele reactie, zelfs tranen, of je stapt binnen vanuit een moeilijke situatie met je kinderen en mensen zien dat. Of je komt laat binnen, je zit achterin en je bent alleen. Zo biedt de samengekomen gemeente je allerlei mogelijkheden om je te laten verrassen door hoe mensen je opmerken en voor je zorgen. Zo’n soort omgeving is gewoon niet mogelijk bij een onlinekerk. Daarom zeg ik dat een onlinekerk een innerlijke tegenstrijdigheid is en dat we van de samenkomst van de gemeente onze prioriteit moeten maken.

Het bericht Een onlinekerk is een innerlijke tegenstrijdigheid verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Als eerste omdat het in de Bijbel staat en we geroepen zijn tot gehoorzaamheid. Denk aan Mattheüs 18. Jezus zegt dat we iemand buiten de kerk moeten sluiten als hij is geconfronteerd is met zijn zonde en zich er toch niet van bekeert. Paulus zegt hetzelfde in 1 Korinthe 5. Hij spreekt daar over iemand uit je midden wegdoen. Je kunt er alleen uitgezet worden als je ook ‘erin’ kunt zijn.

Of denk aan Handelingen 2. Dat spreekt over mensen die zich bekeren en geloven en vertelt dat er op die dag ongeveer drieduizend werden gedoopt en ‘aan hen toegevoegd’ werden. Waaraan toegevoegd? Nou, aan de gemeente in Jeruzalem. Of denk aan alle keren dat het woord ‘gemeente’ in het Nieuwe Testament voorkomt. Dan is er meestal sprake van gemeenten in Galatië, van de gemeente in Filippi of van de gemeente in allerlei andere plaatsen. Wie zijn die mensen en wie vormen de gemeente? Dat zijn de leden van die gemeente in Filippi, van de gemeenten in Galatië enzovoort, toch? Wat je in de hele Bijbel, in het hele Nieuwe Testament ziet, is dus dat christenen deel uitmaken van een gemeente. Zo werkt het christendom gewoon. Daarom doen we het zo. Dat is dus het eerste, omdat het in de Bijbel staat.

Als tweede doen we het omdat het hoort bij wat we zijn: leden van het lichaam van Christus. We zijn leden van het gezin, we zijn schapen in de kudde, stenen van de tempel, priesters in de tempel, enzovoort, toch? Wij zijn de gemeente, we doen die aan, we belichamen die, we maken die werkelijkheid, maken die zichtbaar in een plaatselijke gemeente. Ik zeg het vaak zo: ‘Je kunt me niet wijsmaken dat je bij het gezin hoort, als ik je niet met het gezin aan tafel zie de hele week door.’ Lid worden van een gemeente bewijst, laat zien wat je bent: een lid van het lichaam van Christus. Het eerste is dus omdat het in de Bijbel staat, het tweede omdat het hoort bij wat we zijn.

Als derde doen we het, omdat het de manier is hoe we als gelovigen groeien en bloeien. Ik heb de herders nodig. Ik heb andere schapen nodig. Ik heb verschillende delen van het lichaam nodig. Ik heb andere stenen nodig in de tempel. Ik heb de hele familie van God nodig, broeders en zusters, vaders en moeders. Ik heb hen nodig om als christen te groeien. In mijn eentje ben ik niet oneindig, zoals de Heere Jezus. Ik kan niet Hem en al Zijn heerlijke, wijze, veelvoudige pracht vertonen. Ik heb immers andere delen van het lichaam nodig, andere facetten van de diamant om Jezus te vertonen en al Zijn wonderlijkheid en al Zijn volheid. We hebben het lichaam van Christus dus nodig om te groeien, om te weten wat het betekent een volwassen christen te zijn. Ik heb oudere mannen nodig die tegen me zeggen: ‘Kijk, zo houd je van je vrouw. Zo houd je van je kinderen. Zo strijd je tegen de zonde. Zo bekeer je je van hebzucht.’

Weet je, je hebt een bepaald salaris en dat wil je graag houden. Weggeven of delen met anderen lijkt niet erg aantrekkelijk. Maar kijk dan naar die mensen. Kijk naar die gezinnen. Kijk eens hoe vrijgevig ze zijn. O, dat raakt mijn hart. Die visie op godsvrucht, die andere broeders en zusters om me heen, laten me zien wat het betekent om de weg van Christus te volgen. Denk aan Paulus’ woorden: Volg mij zoals ik Christus volg. Mijn vriend, wil je Christus volgen? Kun je dat allemaal zelf uitvogelen? Weet je precies hoe dat eruit moet zien? Echt? Dat zou indrukwekkend zijn. De enige andere persoon die ik ken en Die wist hoe dat moest, was Jezus, toch? Nee, we hebben allemaal het lichaam van Christus nodig om te weten wat het betekent om Christus te volgen. Dus dat is mijn korte presentaties waarom je lid zou moeten worden van een gemeente: uit gehoorzaamheid, om wat je bent, om hoe je groeit.

Het bericht Waarom zou je lid worden van een onvolmaakte gemeente? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Voor alle duidelijkheid: sommige mensen krijgen te maken met misbruik en dat gaat veel verder dan frustratie. Dan komen mensen mogelijk in gevaar. Zulke situaties komen te vaak voor, die moet je uit de weg gaan.

Maar frustratie, een deel van die wrijving die we voelen in de gemeente, is volkomen normaal, die mag je zelfs verwachten. Daardoor gaan we begrijpen hoezeer we andere mensen nodig hebben. We hebben andere mensen op onverwachte manieren nodig. We hebben jongere gelovigen nodig die we wegwijs kunnen maken in het geloof, die we kunnen onderwijzen. We hebben oudere gelovigen nodig die dat voor ons kunnen doen. We hebben zelfs het omgekeerde nodig: we hebben oudere gelovigen nodig die bereid zijn zich te onderwerpen aan jongere leiders in de gemeente. We hebben jongere mensen nodig die bereid zijn om de leiding te nemen.

We hebben binnen de gemeente allemaal van die verschillende relaties nodig, in verschillende richtingen. Ik denk aan Filippenzen 2, waar de apostel Paulus spreekt over Timotheüs, zijn beschermeling. Hij heeft het over het sturen van Timotheüs en zegt dan: ‘Ik ken niemand anders die zo oprecht zorg draagt voor het welzijn van mensen.’ Dat is wat de samenkomst van de gemeente ons biedt: mensen die toegewijd zijn aan God, die een verbondsrelatie zijn aangegaan met ons als leiders en als leden, en die zorg dragen voor ons welzijn.

Soms kan het dus echt frustrerend zijn, als onze leiders er een puinhoop van maken, als mensen gewoon vervelend zijn, als ze de verkeerde parfum gebruiken of de verkeerde dingen zeggen. Er zijn gewoon allerlei frustraties in de gemeente. Maar ik denk dat dat precies de manier is waarop God ons wil laten zien hoe liefde eruitziet. Liefde te midden van verschillen, liefde te midden van wrijving, liefde die wijst op het bloed van Christus. Dat alleen verenigt ons in de gemeente.

Het bericht De zegeningen van een gemeente die je frustreert verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Maar dan kom je in de dienst, je luistert naar de predikant. Hij vertelt je dat Jezus Koning is en dat Jezus overwint. Ook dat Hij op een dag Zijn heiligen recht zal doen, zoals ook Hij in ere is hersteld. Daarvan komt jouw hart tot bedaren, het vindt rust in deze waarheden van het evangelie. Je kijkt opnieuw om je heen en je hoort andere mensen zeggen: ‘Amen, zo is het.’ Ik hoor hen op hem reageren, terwijl hij het evangelie verkondigt. Opnieuw wordt mijn geloof versterkt en verkwikt door de aanwezigheid van de mensen om me heen.

Misschien heb ik mijn zonde weggestopt of heb jij de hele week je zonde weggestopt. Dan nodigt dat oudere stel je uit voor de lunch en ze vragen je: ‘Hoe gaat het met je? Hoe gaat het echt met je?’ Je loopt met iets. Je was geneigd het verborgen te houden. Misschien is het eenzaamheid, misschien een zonde. Op dat moment denk je: Ja, ik zal dit toch maar delen. Dan kunnen ze je erbovenop helpen door er met je over te praten. Ja, zulke dingen gebeuren in de samenkomst.

Ik snap wel dat een livestream mensen aanspreekt. Samenkomen met andere gelovigen kan ongemakkelijk zijn. Anderen liefhebben en betrokken raken in hun leven, is ongemakkelijk. Maar weet je, zo is dat nu eenmaal met liefde. Liefde is ongemakkelijk. Sterker nog, het evangelie is ongemakkelijk. Het betekent zondaars liefhebben. Mensen zoals jij en ik. Al die ongemakken, al dat gedoe van de echte gemeente waarmee we te maken krijgen als we samenkomen, kunnen we vermijden via de livestream. Maar nee, dat zijn juist de dingen die God bedoeld heeft om mij te laten groeien en ons gelijkvormig te maken aan Zijn eigen liefdevolle beeld dat Hij zichtbaar maakt in het evangelie.

Het bericht Waarom is het belangrijk dat een gemeente samenkomt? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Een van de schattingen die we hebben gehoord, is dat maar liefst een op de drie mensen die in maart 2019 bij een gemeente betrokken waren, nu niet langer betrokken zijn bij hun gemeente. Ook mijn eigen gemeente heeft honderden leden verloren die om uiteenlopende redenen zijn vertrokken. Daarom denken we dat dit het juiste moment voor christenen over de hele wereld is om te herontdekken waarom het lichaam van Christus, waarom de gemeente essentieel is, waarom de gemeente niet een bijkomstigheid is bij ons geloof, maar dat het juist Gods bedoeling is dat we als gelovigen samen groeien naar volwassenheid.

Een onlinekerk volstaat dan niet. Die is niet toereikend als vervanging voor de samenkomst van de gemeente. Als we de gemeente herontdekken, vinden we Jezus, want de gemeente is het lichaam van Christus Zelf.

Het bericht Een nieuw boek over het herontdekking van de kerk verscheen eerst op Geloofstoerusting.