In veel christelijke gezinnen klinkt de waarschuwing: ‘als je je geloof wilt kwijt raken, dan moet je theologie gaan studeren.’ Laurens Pruis neemt die angst serieus, maar weigert te zeggen dat het onvermijdelijk is. Hij spreekt over een ‘levensgevaarlijke huurmoordenaar’ die in sommige opleidingen is binnengelaten: moderne theologie die het geloof niet alleen kan verwonden, maar ook kan verlammen.

Hij beschrijft twee gevaren. Eerst de modern-historisch-kritische aanpak, waarin de Bijbel vooral ‘een menselijk historisch document’ wordt en wonderen ‘methodologisch onaanvaardbaar’ zijn. Dat brengt volgens hem een reeks aannames met zich mee die de tekst al bij voorbaat in stukken knipt, zoals het idee van ‘unilineaire evolutionaire ontwikkeling’ en latere redacteurs die teksten zouden ‘updaten’. Daarna volgt het postmoderne alternatief dat hij heden ten dage overal herkent: ‘het gaat minder om lezen en meer om gelezen worden.’ Maar als de letter niet meer bindt, worden ‘wij zelf het kader’ en schuift de uitkomst opvallend vaak mee met de cultuur.

Hoe dan wel? Zijn antwoord is eenvoudig en ferm: ‘lees de Bijbel als een gelovige’ en ‘lees bijbels theologisch’, als ‘geloof dat zoekt naar begrip.’ God ‘spreekt in de regels van de tekst,’ en Jezus koppelt Gods stem aan de bedoeling van de menselijke auteur. Dat laat hij concreet zien via de Immanuel-belofte. Het lijkt misschien alsof Mattheüs de tekst van Jesaja op een verkeerde manier gebruikt. Maar Mattheüs ‘heeft precies hetzelfde interpretatieperspectief’ als Jesaja, in een patroon dat via Mozes en David naar Christus wijst: de ultieme ‘God met ons.’

Het bericht Is theologie een bedreiging voor geloof? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

In deze krachtige kerstpreek wordt het traditionele, geromantiseerde beeld van kerst doorbroken om een diepere boodschap te onthullen. Laurens Pruis legt drie kernconflicten uit het kerstverhaal in Mattheüs 2 bloot:

1. Twee concurrerende Koningen: wie dien jij?
Het verhaal begint met een botsing tussen Jezus en Herodes, twee totaal verschillende koningen. Jezus’ komst dwingt ons een keuze te maken: wie regeert over ons leven? De spreker benadrukt scherp: “Jezus kan alleen je redder zijn als hij ook jouw Koning is.”

2. Twee soorten herders: wie volg jij?
De religieuze leiders in Jeruzalem wisten precies waar de Messias geboren zou worden, maar deden niets om mensen naar Hem te leiden. Jezus, de ware Herder, contrasteert sterk met hun passiviteit. Dit brengt ons bij de vraag: “Wie laat jij jouw leven sturen?”

3. Twee verschillende reacties, hoe reageer jij?
Jeruzalem blijft op afstand, gevangen in verwarring. Tegelijkertijd reizen wijzen uit het Oosten duizenden kilometers om Jezus te vinden en te aanbidden. “Met grote vreugde laten ze alles achter,” zegt de spreker.

De boodschap is duidelijk: kerst vraagt om een keuze. Gaan we, net als de wijzen, actief op zoek naar Jezus? Of blijven we, zoals Jeruzalem, op veilige afstand? Deze preek nodigt ons uit om alles opzij te zetten, Jezus te zoeken en Hem te aanbidden als onze Koning.

Het bericht Het conflict met Kerst verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wat is het antwoord op dit probleem? Gods genade! Door Zijn liefde maakte God ons levend met Christus, een geschenk dat we niet verdienen. Het draait niet om onze werken, maar om Gods genade.

Maar let op; het eindigt daar niet. God heeft goede werken voor ons voorbereid, en we zijn geroepen om daarin als levenden te wandelen. Met andere woorden: we zijn niet gered door werken, maar wel voor werken.

Het bericht Niet zalig door, maar voor werken verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. (Johannes 3:16)

De schaduwkant van Johannes 3:16

Als we, als christenen, nadenken over dit vers, focussen we ons vaak op Gods liefde en op het feit dat we eeuwig leven kunnen ontvangen. Het is een geweldig vers dat ons verteld dat God ons is komen redden! Toch zijn we vaak geneigd de terechte vervolgvraag te negeren, namelijk: gered waarvan? Johannes 3:16 is alleen goed nieuws als we eerst het slechte nieuws begrijpen. De vooronderstelling van Johannes 3:16 is namelijk dat de natuurlijke staat van een mens een ‘verloren’ staat is. Wij als mensen zijn verloren in onze zonden; of anders en confronterender gezegd: doordat wij ons hebben afgekeerd van God in zonde, verdienen wij de rechtvaardige straf van de eeuwige hel. Wij, van nature slaven van de zonde en ten diepste volgelingen van Satan, wij verdienen straf, toorn, verlorenheid; voor eeuwig.

Daarnaast moeten we beseffen dat Gods reddingsplan niet alleen was om ons vrij te maken van de overheersing van Satan en onze gebondenheid aan de zonde. Het klopt: wij waren volgelingen van Satan en wandelden als slaven van de zonde. Daarvan heeft God ons door Jezus Christus gered. Maar het gaat nog veel dieper dan dat. We moeten beseffen dat God ons gered heeft van Zichzelf. Jezus Christus droeg de toorn van God aan het kruis. God, in Zijn liefde, is gestorven aan het kruis om ervoor te zorgen dat Hij ons niet naar de hel hoeft te sturen. Sta daar eens bij stil. God, in Zijn rechtvaardigheid, zou Degene zijn die jou naar de hel zou sturen; niet de satan. Het probleem van de mens is uiteindelijk niet met Satan, maar met God: ‘Wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden en de ziel niet kunnen doden, maar wees veeleer bevreesd voor Hem Die zowel ziel als lichaam te gronde kan richten in de hel’ (Mattheüs 10:28). Prijs God dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft!

Wat Jezus van ons vraagt is dat wij zeggen: ik ben hopeloos, hulpeloos en verloren, ik verdien de eeuwige dood en er is niets wat ik eraan kan doen. De enige hoop die ik heb is om mij te wenden tot Jezus.

De pijnlijke opdracht van Johannes 3:16

Hoe kunnen wij dat eeuwige leven dan ontvangen? Johannes 3:16 antwoordt: geloof! Want ieder die in Hem gelooft zal eeuwig leven ontvangen. Op het eerste gezicht klinkt dit heel simpel en misschien zelfs een beetje te gemakkelijk. ‘Is dat alles? Waar zijn de kleine lettertjes? Wat moet ik doen?’. Maar dit is juist wat het voor ons mensen zo moeilijk maakt. Wat Jezus hier van ons vraagt is dat wij zeggen: ik ben hopeloos, hulpeloos en verloren, ik verdien de eeuwige dood en er is niets wat ik eraan kan doen. De enige hoop die ik heb is om mij te wenden tot Jezus. Inderdaad, de Bijbel schildert geloof niet voor als een intellectueel gebeuren: ‘De feiten zijn overduidelijk dat Jezus 2000 jaar geleden onder de Romeinen is gekruisigd en dat Hij is opgestaan. Ja, dat geloof ik wel.’ Nee, geloven dat het in theorie klopt is niet het geloven waar Jezus op doelt. In 3:36 zien we dat Jezus lijkt te zeggen dat niet theoretisch ongeloof, maar geestelijke ongehoorzaamheid het tegenovergestelde is van geloven: ‘Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven, maar wie de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op Hem’ (Johannes 3:36). Hoe zit dit?

Het antwoord, zoals wel vaker, vinden we in de context. Als je verder leest in Johannes 3 kom je dit vers tegen:

Wie in Hem gelooft wordt niet veroordeeld, maar wie niet gelooft, is al veroordeeld, omdat hij niet geloofd heeft in de Naam van de eniggeboren Zoon van God. En dit is het oordeel, dat het licht in de wereld gekomen is, en de mensen hebben de duisternis liefgehad, meer dan het licht, want hun werken waren slecht. Want ieder die kwaad doet komt niet tot het licht, opdat zijn werken niet ontmaskerd worden. (Johannes 3:18-20)

Het klinkt misschien ingewikkeld, maar wat Jezus hier zegt is heel belangrijk voor ons, als we willen begrijpen waarom Jezus ongehoorzaamheid als het tegenovergestelde van geloof neerzet. Er staat hier dat wie niet gelooft, al veroordeeld is. En waarom ben je dan veroordeeld? Omdat je theoretisch niet gelooft? Nee, zegt Jezus, je bent al veroordeeld omdat je de duisternis meer lief hebt dan het licht. Het is niet intellectueel falen, maar geestelijk falen, dat ons de veroordeling oplevert. De reden dat mensen niet geloven is omdat zij de duisternis, de zonde, liefhebben. De reden dat mensen na het horen van het Evangelie Jezus alsnog verwerpen, is ten diepste niet omdat zij het theoretisch te moeilijk vinden om te geloven, maar omdat zij niet willen komen tot het licht. Vanuit onszelf willen wij niet toegeven dat we smerige, hulpeloze en hopeloze zondaren zijn. Bovendien genieten we van nature ook veel te veel van de zonde! Ja, er is niets wat we liever willen dan zondigen! Paulus omschrijft het als volgt: ‘Want de toorn van God wordt geopenbaard vanuit de hemel over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van de mensen, die de waarheid in ongerechtigheid onderdrukken’ (Romeinen 1:18). Wij mensen onderdrukken van nature de waarheid! Simpelweg omdat we het niet willen. En daarom is de bijbelse oproep: bekeer je en geloof het evangelie!

Het is niet intellectueel falen, maar geestelijk falen, dat ons de veroordeling oplevert. De reden dat mensen niet geloven is omdat zij de duisternis, de zonde, liefhebben.

Als ik hier bij stil sta wordt mijn verbazing over Johannes 3:16 alleen maar groter. God heeft mij, door het sterven en opstaan van Jezus Christus, gered van (1) mijn zonde, (2) mijn liefde voor die zonde, een liefde die ik van nature helemaal niet kwijt wilde, (3) Zijn Eigen rechtvaardige toorn, die mij rechtvaardig de hel zou opleveren en (4) de slavernij aan de zonde, waardoor ik nu door Zijn Geest vrij mag zijn om Hem te gehoorzamen. En waarom? Omdat God mij liefhad. Waarom had hij mij lief? Niet omdat ik ook maar iets liefdevols bij mij draag, maar omdat Hij liefde is.

Want zo lief had God de wereld, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Het bericht God had de wereld lief, ** … wij de duisternis verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Het probleem

Accepteert God jou zoals je bent? Nou, niet helemaal. Of misschien zelfs: helemaal niet. Paulus omschrijft het als volgt: ‘Er is niemand rechtvaardig, ook niet één, er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt. Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos [of: waardeloos] geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één.’ (Romeinen 3:10-12), ‘het loon van de zonde is de dood’ (Romeinen 6:23) en in Jesaja 59:2 staat ook nog: ‘Maar uw ongerechtigheden maken scheiding tussen u en uw God, uw zonden doen Zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij u niet hoort.’

We zien door de hele Bijbel heen dat God zonde niet accepteert. En gezien we allemaal zondaren zijn, accepteert God ons dus absoluut niet zoals we zijn!

Dit klinkt niet helemaal als accepteren zoals je bent, toch? Paulus beschuldigt eerst iedereen ervan dat ze gezondigd hebben en waardeloos zijn geworden, dat het gevolg van de zonde de dood is en we lezen in Jesaja dat de zonde ons scheidt van God en ervoor zorgt dat Hij ons niet eens hoort! We zien door de hele Bijbel heen dat God zonde niet accepteert. En gezien we allemaal zondaren zijn, accepteert God ons dus absoluut niet zoals we zijn! God haat de zonde en zondaren kunnen niet in de buurt komen van een heilige en rechtvaardige God (Psalm 5:6).

De Enige mogelijke oplossing

Accepteert God jou zoals je bent? Nou, niet helemaal dus. We hebben gezien waarom God ons helemaal niet kan accepteren: zonde en zondaren zijn rechtstreeks het tegenovergestelde van wat Hij is. Toch is dat gelukkig (!) niet het einde van het verhaal – vandaar het antwoord: niet helemaal. Er is namelijk een oplossing gekomen voor het probleem.

En dat Hij door Hem alle dingen met Zichzelf verzoenen zou, door vrede te maken door het bloed van Zijn kruis, ja door Hem, zowel de dingen die op de aarde zijn als de dingen die in de hemelen zijn. En Hij heeft u, die voorheen vervreemd was en vijandig gezind, zoals bleek uit uw slechte daden, nu ook verzoend, in het lichaam van Zijn vlees, door de dood, om u heilig en smetteloos en onberispelijk voor Zich te plaatsen. (Kolossenzen 1:20-22)

Door het werk van Jezus Christus is er een mogelijkheid om geaccepteerd te worden en zelfs in dichte nabijheid van God te komen! ‘Want Hem Die geen zonde gekend heeft, heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in Hem.’ (2 Korinthe 5:21). Jezus Christus werd als zondaar gestraft, zodat wij als rechtvaardige geaccepteerd kunnen worden!

Sterven aan jezelf

Dit is de reden dat het andere antwoord op de vraag: ‘accepteert God je zoals je bent?’, ‘niet helemaal’ is. Namelijk, Jezus Christus, de Zoon van God, is de oplossing voor het probleem. Door Hem kan iedere zondaar terug bij God komen. Maar God accepteert ons dus niet zoals wij zijn. Pas als wij ons bekeren tot Jezus Christus kan God ons accepteren. Niet omdat wij dan acceptabel worden, maar omdat God dan naar ons kijkt door Christus heen. Maar dat kan alleen als ons oude, onacceptabele ‘ik’ gestorven is met Christus. ‘Als iemand achter Mij aan wil komen, moet hij zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen. Want wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven zal verliezen om Mij, die zal het vinden’ (Mattheüs 16:24-25).

Als dat gebeurt is, jij je bekeerd hebt en je vertrouwen gesteld hebt op Christus, dan zegt Paulus: ‘U bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God. Wanneer Christus geopenbaard zal worden, Die ons leven is, dan zult ook u met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid.’ (Kolossenzen 3:3-4). God accepteert ons dan dus helemaal! Ons oude, onacceptabele ‘ik’ is dan namelijk dood, weg, gekruisigd met Christus.

Nee, niet wij zijn acceptabel; alleen Hij is acceptabel. God kan ons enkel en alleen accepteren door Jezus Christus’ volbrachte werk.

God accepteert je niet zoals je bent. Dat is precies de reden dat Jezus Christus kwam. Laten we dus oppassen met het gebruik van deze populaire leus. Als we zeggen dat God mensen accepteert zoals ze zijn, zeggen we eigenlijk dat Jezus Christus net zo goed niet had hoeven komen. We doen dan te lichtzinnig over de zonde en doen eigenlijk de genade van God teniet. Nee, niet wij zijn acceptabel; alleen Hij is acceptabel. God kan ons enkel en alleen accepteren door Jezus Christus’ volbrachte werk. Focus je daarom niet op wie jij bent, maar op wie Hij is. Hij, Die ons leven is.

Het bericht God accepteert je niet zoals je bent verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Toch is het gedachtegoed van het vertrouwen op je gevoel niet alleen voorbehouden aan de seculiere wereld. Ook in de christelijke wereld lijken we beïnvloed te worden door deze ideeën. Sterker nog, in de ‘christelijke’ studentenwereld viert het hoogtij. Het geloven in God is gereduceerd tot het hebben van een goed gevoel. Je zou het wel het ‘postmoderne gevoelsevangelie’ kunnen noemen. Zolang jij God ‘voelt’ of ‘ervaart’ (wat dat ook mag betekenen) zit je goed. Studenten delen met elkaar op getuigenisavonden hoe God op een bovennatuurlijke weg hun verlangens heeft vervuld en hoe ze op ‘hun manier’ God ervaren hebben. Ik bedoel hiermee niet, dat we moeten stoppen met het bemoedigen van elkaar. Integendeel. Maar er is wel iets anders aan de hand.

Zoals een onderzoek door de jongerenorganisatie van de EO-BEAM al aantoonde, twijfelen heel veel jongeren aan hun geloof. Het probleem van die getuigenisavond, waar studenten vertellen hoe ze God op hun manier hebben ervaren, is dat al de luisteraars ook snakken naar die ervaring. Zij willen ook God ervaren, God voelen. Zo vaak hoor ik jongeren en studenten zeggen dat ze twijfelen aan hun geloof omdat ze God niet ‘voelen’. Ze ervaren Hem niet ‘zoals al die andere mensen dat wel doen’. Het gemis van de ervaring en het gevoel voedt de twijfel en het ongeloof.

We zullen eerlijk moeten zijn; het gevoelsevangelie is een vals evangelie.

De naam ‘postmodern gevoelsevangelie’ is eigenlijk misleidend, gezien er nauwelijks te spreken valt van een evangelie. Van de boodschap van Gods heiligheid en rechtvaardigheid, onze zonde en verdorvenheid en Gods grote genade betoont in Jezus Christus, mist elk spoor. Het doet me verdriet hoe vaak ik ‘christelijke’ studenten moet uitleggen wat het evangelie eigenlijk inhoudt.

We zullen eerlijk moeten zijn; het gevoelsevangelie is een vals evangelie. Bovendien is het voor velen een struikelblok, en Paulus roept ons op om ons van dit soort verhalen af te keren. ‘Want zulke mensen dienen niet onze Heere Jezus Christus, maar hun eigen buik, en door fraaie woorden en mooie praat bedriegen zij de harten van de argeloze mensen.’

Nergens in de Bijbel worden wij opgeroepen om op ons gevoel te vertrouwen. We moeten ons niet laten misleiden door ons gevoel. Je gevoel en je emoties zijn soms heel toepasselijk, maar vaak totaal onbetrouwbaar. ‘Arglistig is het hart, boven alles, ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?’ (Jeremia 17:6). Het jagen naar de vervulling van onze aardse verlangens is bovendien helemaal geen bijbelse opdracht. Het evangelie en Gods Woord zijn regelmatig volledig in strijd met wat wij ‘fijn’ vinden. We moeten ons niet vastklampen aan ons gevoel, maar aan de Waarheid.

We moeten ons niet vastklampen aan ons gevoel, maar aan de Waarheid.

Onze gevoelens hebben geen invloed op de waarheid; de waarheid heeft wel invloed op onze gevoelens. Soms wil God dat wij ons schamen, dat wij ons slecht voelen over onze zondige staat, dat wij ons verdrietig voelen. Daar doorheen wil Hij ons verootmoedigen, ons stilzetten, om vervolgens op Hem te zien. Om onze zonden aan Hem te belijden, onze afhankelijkheid aan Hem uit te spreken, om op Zijn beloften te vertrouwen; om Hem de eer te geven voor Zijn grote ontzagwekkende en genadevolle daden.

Laat je niet misleiden! Twijfel je aan je geloof? Voel je God niet? Klamp je vast aan Gods Woord. Leer teksten uit je hoofd. Predik de waarheden van het evangelie tegen jezelf. ‘Waarmee houdt een jongeman zijn pad zuiver? Als hij dat bewaart overeenkomstig Uw Woord’ (Psalm 119:9).

Het bericht Laat je niet misleiden! verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Laurens, Marcel en Ilanah zijn het erover eens dat het ontzettend belangrijk is om in deze tijd ons af te vragen wat eigenlijk goede en eerbiedige aanbidding is. Marcel zegt: ‘Zingen is geen hobby of bijzaak, het hoort echt helemaal bij jouw christen-zijn.’ Ilanah vult aan dat daarbij niet alle christelijke muziek per definitie aanbidding is en Laurens benadrukt daarbij dat aanbidding een levenshouding is; het is niet alleen muziek. Als het over zingen en muziek gaat moet dit geleid worden, en aangedreven worden door Gods Woord.

Wat zingen wij dan? Laurens wijst naar het voorbeeld van vreemd vuur dat voor Gods aangezicht wordt gebracht in het Oude Testament: ‘Wij kunnen te makkelijk denken over muziek, terwijl God het wel degelijk belangrijk vindt hoe Hij aanbeden wordt.’ Daarbij is je hartsgesteldheid het belangrijkste, niet per se of jij mooi kan zingen, vult Marcel aan.

Als het over praktische zaken gaat kun je het onderscheid maken tussen de inhoud en de begeleiding. Die beiden moeten goed zijn, maar waar ligt onze prioriteit? Laurens en Ilanah benadrukken daarbij dat de muziek en instrumenten er zijn om te begeleiden, om God en de gemeente te dienen, en zo Hem te verheerlijken. Laurens vult nog aan dat muziek ook onderwijs is vanuit Gods Woord. Heeft de tekst van een aanbiddingslied, wanneer je het zou voorlezen zonder de begeleiding, of zou zingen aan iemands sterfbed, nog steeds inhoud?

In de podcast komen ook nog allerlei andere onderwerpen voorbij, denk bijvoorbeeld aan: de waarom en schoonheid van a capella zingen, wat je moet denken van oude of juist nieuwe muziek, waarom jij als gemeente-lid zo belangrijk bent als het over de lofzang gaat, en het gevaar van het Top-40 imago in de christelijke wereld. Tot slot kondigt Geloofstoerustig een boek aan over aanbidding die in 2021 beschikbaar komt en je echt moet lezen!

Het bericht Aanbidding – hoe verandert de lofzang je leven? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Wij zijn onderdeel van een cultuur en kunnen daarin meegaan zolang dat volgens de Bijbel ook kan, begint Ruard, dat is onze eerste richtlijn. Ilanah vult aan dat wij ons moeten realiseren dat wij wel in deze wereld zijn, maar daar niet toe behoren. Daarbij moeten wij ons niet terugtrekken en een subcultuur vormen die onzichtbaar is voor anderen, vult Laurens aan. Het vers ‘Heilig hen door Uw waarheid, Uw Woord is de waarheid’ (Johannes 17:17) laat dat ook zien, het is eigenlijk een startschot: wij zijn hier om Christus te laten zien en het evangelie te delen zodat anderen tot geloof komen.

Dit geldt ook als het over politiek gaat, zegt Laurens. Hier kan een misverstand over bestaan: aan de ene kant is de wereld – en dus politiek – helemaal gescheiden van de kerk, maar aan de andere kant roept de Bijbel ons wel op om te bidden voor de overheid en behoort ook die God toe. Ruard weidt uit dat wij de neiging kunnen hebben om de politiek te veel macht toe te kennen, maar het is alsnog de Heere God die alles regeert, ook de uitslag van de verkiezingen – of je er nu wel of niet voor kiest om te stemmen. Laurens en Ilanah beamen dat je daarbij wel praktisch kunt nadenken over wat goed zou zijn voor je land, je wijk of je buren en dat wij ons moeten uitspreken tegen grote ongerechtigheden zoals abortus. En bedenk altijd, pleit Laurens, dat onze eenheid niet bestaat in wat wij in het stemhokje doen, maar in Jezus Christus en Die gekruisigd.

In deze aflevering hoor je verder nog meer voorbeelden van culturele en politieke onderwerpen en hoe jij je daar als christen in kunt opstellen; hoe je in politiek gesprek kunt gaan met zowel ongelovigen als gelovigen; en dat het allerbelangrijkste daarin is dat wij het oog gericht houden op Christus en ons eervol en met respect opstellen naar de mensen om ons heen.

Het bericht Cultuur & samenleving – hoe sta je als christen in de wereld? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Als het over die richtlijnen gaat zegt Laurens: Vrije tijd is goed en het is goed om te ontspannen; uiteindelijk is alles wat door God geschapen is goed. Maar je kunt alleen niet alles doen wat je wilt. Je vrije tijd is onderdeel van je christenleven, als we het door de bril van Gods Woord en onder gebed doen dan kunnen we God ook in onze vrije tijd de eer geven en Hem danken voor ontspanning.

Maar wat valt er dan wel en wat valt er niet onder? Aan de ene kant, zegt Ruard, moeten we niet te wettisch worden met ‘dit mag wel en dit niet’. Maar er is wel een duidelijke lijn vanuit Gods Woord. Laurens en Ilanah beamen dat: vrije tijd is niet neutraal, er komt dan ook van alles in je hoofd en gedachten. Denk dus van tevoren goed na over wat je kijkt of luistert. Laurens vult aan: voor sommige gebieden die niet zo zwart-wit zijn (zoals vloeken in films of muziek), is het meer persoonlijk en is wijsheid nodig. Ilanah merkt ook op: je kan te veel bezig zijn met op het randje lopen, terwijl je daar juist ver vandaan moet blijven en actief op zoek kunt gaan naar bijvoorbeeld christelijke muziek die opbouwend is en tot eer van God. En wees eerlijk, vult Ruard aan, aan de rand van de afgrond groeien de mooiste bloemetjes dus maak het jezelf niet moeilijk, zo sterk zijn wij niet.

En wat doe je dan wel? Verschillende voorbeelden en tips komen in de podcast voorbij: van lezen en muziek luisteren – bijvoorbeeld tijdens het sporten – tot het spelen van gezelschapsspellen en op stap gaan met vrienden. Het belangrijkste is: denk na of je het onder dankzegging kunt doen. Gebruik tijd om met elkaar te zijn en ga terug naar de vraag: voor wie leef je? Wat verlang je? Bid dat God je geeft dat je echt alles aan Hem zult onderwerpen. Dan kun je ook heerlijk ontspannen.

Het bericht Vrije tijd – hoe kun je als christen goed ontspannen? verscheen eerst op Geloofstoerusting.

Volgens Chris zie je vaak twee extremen onder christenen als het over psychiatrie gaat: aan de ene kant is er het gevaar om alles uit te leggen als een stoornis of ziekte; aan de andere kant kun je zeggen dat alles tussen je oren zit en je het alles met een pastorale werker kunt wegpraten. Maar dit klopt niet, er zit van alles tussen. Chris legt uit dat – omdat wij als christenen geloven dat wij te maken hebben met een wereld die leeft onder de consequenties van de zondeval – ook christenen psychisch ziek kunnen worden. Net zoals wij bijvoorbeeld een hoge bloeddruk of een herseninfarct kunnen krijgen. Ziekte is iets wat in deze wereld voorkomt en dat verdwijnt niet altijd door pastorale begeleiding of doordat mensen voor jou bidden.

Hoe kan de psychiatrie een christen dan helpen? Natuurlijk heeft de psychiatrie een wereldbeeld wat niet altijd hetzelfde is als het christelijke wereldbeeld, benadrukt Chris. En het kan moeilijk zijn om als christen daarmee om te gaan. Het is belangrijk om naast het ziektemodel ook de aanwezigheid van zonde te erkennen als oorzaak van problematiek. Maar, zo legt Chris uit, wij moeten niet het kind met het badwater weggooien. Een goede psychiater die geen christen is zal als het goed is jou ook proberen te helpen om je probleem aan te pakken. Maar je moet het wel toetsen en soms sceptisch zijn.

Verder gaat het in deze aflevering onder andere over de lichaam en de geest, medicijngebruik, en geeft Chris praktische tips wat je kunt doen als je zelf worstelt met psychische klachten en hoe je als christen vanuit je relatie met God tot hulp kunt zijn voor anderen.

Het bericht Psychiatrie – een christelijk perspectief verscheen eerst op Geloofstoerusting.